Τετάρτη

Πρόδρομος Εμφιετζόγλου: "Τα φοβικά σύνδρομα εμποδίζουν την Ελλάδα να σταθεί όρθια"













Με μία ομιλία - τοποθέτηση απέναντι σε ολόκληρο το φάσμα των Ελλήνων πολιτικών που πάσχουν από "φοβικό σύνδρομο", απέναντι σε εχθρούς και "φίλους" - και λέμε φοβικό σύνδρομο για να μην εισέλθουμε στην διαδικασία αναζήτησης άλλων ταπεινότερων ελατηρίων - ο επιχειρηματίας Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, δημιουργός της κατασκευαστικής εταιρείας "ΜΗΧΑΝΙΚΗ', έδωσε τις απαντήσεις που χρειάζεται να ακούσουν σήμερα οι Έλληνες πολίτες για έξοδο από την κρίση.   
Μίλησε στην εκδήλωση που είχε θέμα την εθνική ανάταση πέρα από την λύση του Μνημονίου (στην εκδήλωση του ΕΛΚΕΔΑ στην Παλαιά Βουλή την περασμένη εβδομάδα , για άμεση ανάγκη οριοθέτησης της ΑΟΖ και έναρξης ερευνών για υδρογονάνθρακες, για την ανάγκη διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, για την ανάγκη ποινικού κολασμού όσων έκλεψαν το ελληνικό κράτος για το στήσιμο μιας Νέας Ελλάδας,  για όλα αυτά που δεν γίνονται και μας πληγώνουν οδηγώντας την χώρα στην εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.
Ιδού ολόκληρη η ομιλία του επιχειρηματία που χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη και συνεπή εθνική του δράση:
 
ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ
ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
 
“Δεν είναι κρίμα να γονατίσεις, κρίμα είναι να μην ξανασηκωθείς και να προχωρήσεις”.
Γονατίσαμε, από τα λάθη μας, όχι μόνο οικονομικά αλλά και πολιτικά, ηθικά, πνευματικά και πολιτιστικά. Και άλλες φορές όμως το Έθνος μας γονάτισε, αλλά πάντα είχε τις δυνάμεις να σηκωθεί και να προχωρήσει. Και τώρα πρέπει – και μπορούμε – να ξανασηκωθούμε.
Χρειάζεται πίστη. Πίστη στον Θεό, πίστη στην πατρίδα, πίστη στις δυνάμεις μας. Χρειάζεται όμως και αποφασιστικότητα, πείσμα, θυσίες και σοφία.
Πρώτα πρέπει να δούμε τα λάθη μας που μας έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση. Να τα παραδεχθούμε, να διδαχθούμε, να μην τα επαναλάβουμε. Πρέπει να αλλάξουμε, να γεννάμε, να παράγουμε, να γίνουμε καλλίτεροι. Να επιλέξουμε τη νέα ηγεσία της χώρας με μόνο γνώμονα το εθνικό συμφέρον, τους καλλίτερους για την πατρίδα. Να διορθώσουμε τα του οίκου μας. Νέα κρατική οργάνωση, αποτελεσματική, με περιορισμό δαπανών που να συμβάλει στην ανάπτυξη, να καταπολεμήσει την αναξιοκρατία και την διαφθορά, που να βοηθάει, αντί να διώχνει τα καλλίτερα παιδιά της.
Μία διακυβέρνηση, που επιτέλους θα στείλει στη φυλακή όσους έκλεψαν την πατρίδα, θα επαναφέρει το αίσθημα ευθύνης, εμπιστοσύνης, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης σε όλους τους πολίτες.
Όλα τα ανωτέρω, είναι εύκολα στη θεωρία, όμως δύσκολα στην πράξη. Και το χειρότερο, χρειάζονται χρόνο. Και χρόνο δεν έχουμε. Πρέπει λοιπόν, άμεσα να αποφασίσουμε δύο κρίσιμα αποφασιστικά βήματα, που θα ανατρέψουν την σημερινή παρακμιακή αυτοκαταστροφική κατάσταση, να κόψουμε τα δεσμά του μνημονίου, του σημερινού μας γόρδιου δεσμού.
Πρέπει λοιπόν τώρα, πρώτον, να κηρύξουμε την Α.Ο.Ζ. μας και να εκμεταλλευτούμε τα πλούσια ενεργειακά αποθέματα και δεύτερον, να θέσουμε επίσημα και να απαιτήσουμε τις οφειλόμενες Γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις.

Α.Ο.Ζ
H Ελληνική Α.Ο.Ζ.  σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας ψηφίσθηκε στο Montego Bay, στις 10 Δεκεμβρίου του 1982 και οριστικοποιήθηκε με τις πράξεις του Ο.Η.Ε. τον Μάρτιο του 1986 και τον Ιούλιο του 1993. Την εν λόγω συνθήκη την κυρώσαμε το 1995 και βέβαια, σύμφωνα και με το Σύνταγμά μας, υποχρεούμεθα να την εφαρμόσουμε. Και απορεί κανείς. Γιατί δεν κηρύξαμε την Α.Ο.Ζ μας τόσα χρόνια. Γιατί αυτή η συστηματική ύποπτη σιωπή; Εγκληματική αμέλεια ή “φοβικό σύνδρομο”;
Φτάνει πια με αυτό το “φοβικό σύνδρομο”. Φοβόμαστε τους Τούρκους, τους Αμερικάνους, τους Γερμανούς, ακόμα και τους Σκοπιανούς! Φτάνει πια.
Δεν φοβήθηκε η ματωμένη Κύπρος, που κήρυξε και οριοθέτησε την κυπριακή Α.Ο.Ζ. με την Τουρκία πάνοπλη στο νησί. Δεν φοβήθηκε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, οι δικοί μας γιατί φοβούνται εδώ και 25 χρόνια;
Τώρα όμως διαφαίνονται επιτέλους τα πρώτα ελπιδοφόρα σημάδια. Οι αγώνες του Καθηγητή Καρυώτη και αρκετών άλλων, αρχίζουν να αποδίδουν. Ο Αντώνης Σαμαράς διεκήρυξε την Ελληνική ΑΟΖ ως πρώτη προτεραιότητα και σύντομα ξεκινούν συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της Ελληνοαιγυπτιακής ΑΟΖ.
Το 1912 ο Βενιζέλος διπλασίασε την Ελλάδα. Το 2012 μπορούμε να την διπλασιάσουμε και πάλι. Και πέραν της τεράστιας γεωπολιτικής αναβάθμισης της χώρας μας, να αρχίσουμε άμεσα την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου όλης της Α.Ο.Ζ. μας. Το Ισραήλ και η Κύπρος άνοιξαν το δρόμο. Εμείς πρέπει να μη χάσουμε στιγμή πλέον.
Οι σημερινές εκτιμήσεις της αξίας των κοιτασμάτων, υπερβαίνουν τα 3 τρισεκατομμύρια € και όπως απεδείχθη, με τις αντίστοιχες γεωτρήσεις στο Ισραήλ και Κύπρο, η πραγματικότητα υπερβαίνει τις εκτιμήσεις.
Λοιπόν άμεσα Α.Ο.Ζ. – άμεσα προκήρυξη διαγωνισμών στα 10 πρώτα οικόπεδα – όχι μόνο στο Ιόνιο – αλλά και στο Αιγαίο, ανατολικά της Θάσου, νότια της Κρήτης, νότια του Καστελόριζου.
Προτείνω την παραχώρηση όλων των δικαιωμάτων εξόρυξης και εκμετάλλευσης στην «Ελληνική Εταιρεία Υδρογονανθράκων», την εκτίμηση της αξίας των κοιτασμάτων από διεθνείς οίκους και την προσφορά του 20% των μετοχών της Εταιρείας στους απανταχού Έλληνες. Με εκτίμηση σημερινής αξίας 1 τρισεκατομμυρίου € λοιπόν και προσφορά του 20% των μετοχών στη μισή αξία, μπορεί να συγκεντρωθούν 100 δισεκατομμύρια €. Και αν μείνουν αδιάθετες μετοχές, αυτές μπορεί να διατεθούν στο παγκόσμιο επενδυτικό κοινό. Με σφιχτό χρονοδιάγραμμα, η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί σε 1 χρόνο.
Μετά από 4 χρόνια, όταν θα έχουν προχωρήσει οι έρευνες, όταν το ελληνικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο θα ρέουν στην Ευρώπη αποτρέποντας την ενεργειακή της ασφυξία, τότε μπορεί να γίνει επανεκτίμηση της αξίας της Εταιρείας και έκδοση νέων μετοχών και πάλι με παρόμοια διαδικασία.
Και βέβαια, πρέπει να θέσουμε με παρρησία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι η Ελληνική Α.Ο.Ζ. είναι και Ευρωπαϊκή Α.Ο.Ζ., ότι όταν τα παγκόσμια αποθέματα φυσικού αερίου και το πετρέλαιο θα λιγοστεύουν, άρα οι τιμές θα ανεβαίνουν, η Ευρώπη θα έχει τη δική της ενέργεια, που δεν θα εξαρτάται από ένα “επεισόδιο” στα στενά του Ορμούζ ή στο Σουέζ, ούτε σε διαμάχες Ρωσίας – Ουκρανίας, ούτε στους εκβιασμούς της Τουρκίας.
Και βέβαια, πρέπει να υποστηρίξουν και να χρηματοδοτήσουν τα ενεργειακά έργα υγροποίησης και αγωγού φυσικού αερίου Ισραήλ –Κύπρου – Κρήτης – Ηπείρου – Ιταλίας και να μην επιτρέψουν πειρατικές ενέργειες οιουδήποτε αντίθετες με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της ίδιας της Ένωσης.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ
Οι Γερμανοί δεν πρέπει να ξεχνούν τα εγκλήματα που διέπραξαν στην πατρίδα μας τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μας ερείπωσαν και μας λεηλάτησαν. 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα. Έκαψαν 1.700 χωριά, δολοφόνησαν χιλιάδες Έλληνες. Το Δίστομο δεν ξεχνιέται, όποια απόφαση και αν βγάλει η Χάγη. Μας χρωστούν λοιπόν, δεν τους χρωστούμε. Και μας χρωστούν τις πολεμικές επανορθώσεις, αλλά και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο!
Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν – πρέπει να πληρώσει και η Γερμανία. Το 1990 η Γερμανία ενοποιήθηκε, άρα και η τελευταία δικαιολογία εξέλιπε. Να τηρήσουν και το λόγο που έδωσε ο Καγκελάριός τους Erhard το ’64. Τα κράτη έχουν συνέχεια και οι υποχρεώσεις πρέπει να τηρούνται εκατέρωθεν. Ο Χίτλερ το παραδέχθηκε, πλήρωσε μάλιστα δύο δόσεις, πώς μπορεί η Μέρκελ να το αρνείται;
Τι μας οφείλουν λοιπόν τώρα οι Γερμανοί; Με μέσο τόκο 6% από το ’44 μέχρι τώρα, μας οφείλουν 165 δισεκατομμύρια $ από το κατοχικό δάνειο και 335 από τις πολεμικές επανορθώσεις, ήτοι 500 δισεκατομμύρια $. Κατ’ άλλους υπολογισμούς – του Γάλλου Οικονομολόγου Delpla – το ποσό ανέρχεται σε 575 δισεκατομμύρια $, ήτοι περί τα 440 δισεκατομμύρια €.
Είναι επιτέλους καιρός το θέμα να τεθεί επίσημα, από την Ελλάδα στη Γερμανία και να οριστικοποιηθεί ο τρόπος αποπληρωμής. Επίσημα, υπεύθυνα, ανυποχώρητα, χωρίς “φοβικό σύνδρομο”.
Και να δώσουμε και μία συμβουλή στην Μέρκελ, τον Σόιμπλε και όσους μας ειρωνεύονται, υποτιμούν και εξευτελίζουν: “Δύο φορές τον περασμένο αιώνα αιματοκυλίσατε την Ευρώπη, οδηγήσατε τη χώρα σας σε ολική καταστροφή. Πάρτε το μάθημα της Ιστορίας. Μην επαναλάβετε το ίδιο λάθος τρίτη φορά”.
Τα 100 δισεκατομμύρια € από την μετοχοποίηση του 20% των πόρων της Ελληνικής Α.Ο.Ζ., συν την τμηματική καταβολή από τις πολεμικές επανορθώσεις της Γερμανίας, δεν θα αλλάξουν μόνο τη σημερινή οικονομική αθλιότητα στην Ελλάδα. Θα αποτελέσουν το απαραίτητο οικονομικό εφαλτήριο, για να αποκτήσουμε την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας. Θα μας βοηθήσουν – σοφότεροι πια – να προχωρήσουμε, να γεννάμε, να δημιουργούμε, να παράγουμε πολιτισμό, ότι κάναμε εδώ και 3.000 χρόνια! 

 
Εμπρός λοιπόν, “Θαρσείν Χρη”.



 
Όλοι οι πρωθυπουργοί, από το 1982 μέχρι σήμερα, φοβούνται να μιλήσουν για
την ΑΟΖ, παρόλο που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας μετά την
υπογραφή του Δικαίου της θάλασσας, τόνισε σε τηλεοπτική εκπομπή ο γνωστός
μεγάλο κατασκευαστής Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, που οι ευαισθησίες του αλλά και
οι αγωνίες του είναι γνωστότατες για τα εθνικά θέματα.
Όπως επίσης είναι σημαντική η προσφορά του στην επίλυση προβλημάτων στη
Θράκη. Η έκδοση του πομακικού λεξικού, όπως και η κάλυψη των λειτουργικών
εξόδων για να μην κλείσει η βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια (πρόθεση για την
οποία ενημέρωσε την υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου εδώ και δύο
μήνες αλλά απάντηση ακόμη δεν πήρε…) είναι ένα μικρό μέρος των
πρωτοβουλιών του κ. Εμφιετζό γλου.
Είναι εθνικό χρέος να κηρύξουμε τώρα (χθες, λέει χαρακτηριστικά) την ΑΟΖ και
όσο καθυστερεί η κυβέρνηση να πάρει την απόφαση, αυτό αποτελεί εθνικό
έγκλημα, επισημαίνει ο κ. Εμφιετζόγλου.
Συγκεκριμένα, σε συζήτηση με τον καθηγητή κ. Βασίλη Φίλια, στον τηλεοπτικό
σταθμό Blue Sky, ο κ. Εμφιετζόγλου τόνισε τα εξής:
«Σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας, το οποίο υπογράφτηκε το 1982, δηλαδή
έχουμε 27 χρόνια από τότε που έχει υπογραφεί αυτό το Δίκαιο της θάλασσας,
κάθε χώρα έχει δικαίωμα Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από τα παράλια της
μέχρι 200 μίλια. Κάθε νησί έχει την ίδια οικονομική ζώνη των 200 μιλίων από
τα παράλια της. Και σε περίπτωση κατά την οποίαν δύο χωρών οι οικονομικές
αποκλειστικές ζώνες συμπίπτουν, τότε υπάρχει μέση γραμμή. Αυτό είναι το
Δίκαιο της θάλασσας από το 1962, και διερωτάται ένας απλός άνθρωπος: Καλά,
από το ’82 γιατί τόσες ελληνικές κυβερνήσεις δεν το χρησιμοποίησαν; Γιατί
δεν κήρυξαν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη τόσες ελληνικές κυβερνήσεις;
Δυστυχώς δεν κήρυξαν. Παρόλο που έχουν κηρύξει ένα σωρό χώρες. Παρόλο που το
Δίκαιο της θάλασσας είναι σαφέστατο. Παρόλο που δεν χρειάζεται να συμφωνήσει
κανένας άλλος.
Παρά ταύτα, τόσο ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο ο Μητσοτάκης, όσο ο Σημίτης, όσο
ο Κώστας Καραμανλής, όσο και ο Γιώργος Παπανδρέου φοβούνται να μιλήσουν για
την ΑΟΖ. Σαν το διάολο το λιβάνι. Γιατί;
Φοβούνται τους Τούρκους; Να το αναλύσουμε και αυτό. Πρώτα απ’ όλα να μας
πούνε αν φοβούνται. Διότι όποιος φοβάται, αυτός χάνει.
Η συνολική ΑΟΖ σε έκταση είναι τριπλάσια του χερσαίου ελληνικού χώρου και
εκτείνεται από τους Οθωνούς και την Ερεικούσα βόρεια της Κέρκυρας, μέχρι 120
μίλια νότια της Γαύδου, και συνδέεται με την κυπριακή ΑΟΖ.
Και συνδέεται με τη κυπριακή ΑΟΖ διότι υπάρχει το αυτό το σύμπλεγμα των
νησιών του Καστελλορίζου, Μεγίστη, Στρογγύλη, η οποία δίδει τη δυνατότητα να
επεκταθεί η ελληνική ΑΟΖ και να συνδεθεί με την κυπριακή ΑΟΖ.
Στο Αιγαίο, για να λύσουμε μια και καλή τις διάφορες παρερμηνείες, η
ελληνική ΑΟΖ αντιστοιχεί ουσιαστικά με το FIR των Αθηνών, ήτοι, με λίγα
λόγια, όλο το Αιγαίο είναι ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Δεν υπάρχει θέμα πλέον ούτε υφαλοκρηπίδας, ούτε casus belli, ούτε τίποτε.
Είναι σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας όλο το Αιγαίο και η μισή Ανατολική
Μεσόγειος μέχρι τα μέσα με την Κύπρο ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Αντιλαμβάνεστε τη γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδος με την εν λόγω
οικονομική ζώνη. Τετραπλάσια επιφάνεια στο πιο κρίσιμο σημείο του πλανήτη
μας, τη Μεσόγειο, που αυτές τις μέρες βλέπουμε πόσο πιο σημαντικό γίνεται με
τις κοσμογονικές αλλαγές στον Αραβικό κόσμο και τι σημασία στρατηγική αποκτά
μια χώρα που έχει μια τέτοια οικονομική αποκλειστική ζώνη.
Ως προς την οικονομική πλευρά, σ’ αυτήν την περιοχή της ελληνικής
Αποκλειστικής Ζώνης υπάρχουν κοιτάσματα τουλάχιστον 5 τρισεκατομμύρια κυβικά
μέτρα φυσικού αερίου. Συν πετρέλαιο, συν διάφορα άλλα ορυκτά.
Ακόμα, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μπορεί να έχεις το δικαίωμα να
ψαρεύεις μόνον εσύ. Μιλάμε δηλαδή για τεράστιο πλούτο. Τον κατάλαβαν πλέον
και οι Ευρωπαίοι και γι’ αυτό βλέπουμε τον Μεντβέντεφ και τη Μέρκελ στην
Κύπρο. Ποιος λογάριαζε τη Κύπρο προηγουμένως; Τώρα η Κύπρος αρχίζει
γεωτρήσεις στο οικόπεδο 12 και σε λίγο θα έχει το δικό της φυσικό αέριο. Και
βέβαια, όλη αυτή π περιοχή μπορεί να δημιουργήσει έναν αγωγό, να πιάσει όλο
το φυσικό αέριο αυτό και να το μετάφερα στην Ευρώπη.
Το φυσικό αέριο στην περιοχή της λεκάνης του Ηροδότου μόνο αντιστοιχεί σε 30
χρόνια το φυσικό αέριο που θέλει η Ευρώπη. Αυτά είναι τα ελάχιστα τα οποία
έχουν βρει τώρα με τις λίγες έρευνες που έχουν γίνει. Η πραγματικότητα είναι
ακόμα καλύτερη και εμείς τι κάνουμε; Εμείς δεν τολμούμε να ανακηρύξουμε ΑΟΖ
γιατί φοβόμαστε τους Τούρκους.
Στην Κύπρο, που έχει τους Τούρκους στα 1.000 μέτρα από το Προεδρικό Μέγαρο,
υπήρξε ένας πατριώτης, ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, που είπε, εγώ δεν υποχωρώ,
εγώ δεν φοβάμαι, και κήρυξε την ΑΟΖ και το ’15 η Κύπρος θα έχει δικό της
φυσικό αέριο και θα εξάγει στην Ευρώπη από τη μονάδα υγροποίησης στο
Βασιλικό.
Αυτές είναι εθνικές πολιτικές. Αυτό πρέπει να κάνει η πατρίδα μας και καλώ
τον σημερινό κυβερνήτη να κάνει το καθήκον του για την πατρίδα, να κηρύξει
την AOZ χθες.
Είναι εθνικό χρέος. Είναι μεγάλη ευθύνη αν δεν την κηρύξει. Διότι σκεφτείτε,
αν τη κηρύξει αύριο η Τουρκία. Ήδη, μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν πληροφορίες για
κήρυξη ζώνης μεταξύ τουρκοκυπριακής περιοχής και της Τουρκίας.
Τα σημάδια είναι εμφανή. Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην κήρυξη ΑΟΖ είναι
εθνικό έγκλημα. Όλα τα κόμματα στη Βουλή συμφωνούν. Είναι απόλυτη εθνική
ανάγκη. Και μόνο με την κήρυξη της ΑΟΖ σας διαβεβαιώνω ότι την επόμενη μέρα
θα πέσουν τα spread κατά 300 μονάδες, γιατί όλος ο κόσμος θα αντιληφθεί τι
δυνατότητες έχει αυτή η χώρα.
Η χώρα έχει δυνατότητες. Ηγέτες δεν έχει. Και αυτή είναι π ευθύνη του Ηγέτη.
Και να θυμίσω άλλη μια φορά, ότι ο λαός ακολουθεί τον Ηγέτη που είναι
σωστός, τίμιος, είναι παλικάρι.
Όπως οι Κύπριοι ακολούθη σαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Όπως οι Μακεδόνες
ακολούθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο όταν περνούσαν από την έρημο. Αυτή είναι η
αξιοπιστία. Και τότε ο κόσμος όλος μαζί συστρατεύεται και νικάει, όπως
νικήσαμε το ’40.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου