Κυριακή

ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ξημερώματα Κυριακής, γύρω στις 7:οο το πρωί, ώρα Ελλάδος και 22.00 ώρα Αμερικής κοιμήθηκε εν Κυρίω ο Γέροντας Εφραίμ στην Αριζόνα.
Ο λαοφιλής Γέροντας πλήθους Μονών μετά από πολύχρονη ασθένεια έφυγε από τη ζωή αφήνοντας ένα ευλογημένο έργο και μία πλούσια πνευματική παρακαταθήκη. Ήταν ο αναμορφωτής του μοναχισμού στην Αμερικανική Ήπειρο πολλά μοναστήρια μετατρέποντας τις ερήμους σε αγιασμένους τόπους.
Πνευματικός γόνος του συγχρόνου Οσίου Πατρός Ιωσήφ του Ησυχαστού. Κοντά του ο Γέροντας Εφραίμ έλαβε σπουδαία πνευματική μόρφωση και άσκηση.
Μετά την κοίμησή του, ο Γέροντας Εφραίμ δημιουργεί την δική του συνοδεία και σύντομα καλείται να αναλάβει την Ι. Μονή του Φιλοθέου στο Άγιον Όρος. Το κοινόβιο αυτό γνωρίζει σπουδαία πνευματική άνθιση σε ελάχιστα χρόνια και εξ αυτού επανδρώνονται άλλα τρία αγιορείτικα Κοινόβια και Σκήτες.
Ο αριθμός των γυναικείων Μονών που ιδρύθηκαν ή επανδρώθηκαν υπό την πνευματική του καθοδήγηση είναι πολύ μεγαλύτερος.
Αυτό όμως που τον έχει καταστήσει παγκοσμίως γνωστό είναι η μεγάλη πνευματική κίνηση που έχει δημιουργήσει στην Αμερική. Με κέντρο την Ι. Μονή Αγ. Αντωνίου στην Αριζόνα έχει δημιουργήσει περίπου είκοσι μοναστικές αδελφότητες με σπουδαίο ιεραποστολικό έργο.
Ο Γέροντας διακατεχόταν από το χάρισμα του λόγου. Αν και μιλούσε πολύ απλά τα λόγια του είναι μεστά βαθύτατων πνευματικών νοημάτων. Οι ομιλίες του ήταν για όλους ένα σπουδαίο σχολείο ορθοδόξου πνευματικότητος.
Σύντομο βιογραφικό γέροντος Εφραίμ Αριζόνας
Ο Γέροντας Εφραίμ γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1928 στον Βόλο ως Ιωάννης Μωραΐτης. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη φτώχεια, βοηθώντας τον πατέρα του στην εργασία του, αλλά πάντα ακολουθούσε το ευσεβές παράδειγμα της μητέρας του (η οποία έγινε αργότερα μοναχή με το όνομα Θεοφανώ).
Σε ηλικία 14 χρονών άρχισε να λαχταρά τον μοναχισμό, αλλά δεν πήρε ευλογία από τον πνευματικό να πάει στο Άγιο Όρος έως ότου έγινε 19 χρονών.
Με την άφιξη του στο Άγιο Όρος, στις 26 Σεπτεμβρίου 1947, πήγε κατευθείαν στον γέροντα Ιωσήφ (Ησυχαστή), στη σπηλιά του Τιμίου Προδρόμου, ο οποίος τον αποδέχτηκε στην αδελφότητα του, και έκανε την κουρά του 9 μήνες αργότερα το 1948 με το όνομα Εφραίμ.
Από υπακοή στο γέροντά του, ο μοναχός Εφραίμ χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας.
Η ζωή στην αδελφότητα του γέροντος Ιωσήφ ήταν πολύ αυστηρή και ασκητική. Μετά την κοίμηση του γέροντος Ιωσήφ το 1959, συγκεντρώθηκαν αρκετοί μοναχοί γύρω από γέροντα Εφραίμ που τον είχαν ως πνευματικό πατέρα.
Το 1973 η αδελφότητά του μετακόμισε στην Ιερά Μονή Φιλοθέου όπου έγινε και ηγούμενός της. Λόγω της φήμης του γέροντος Εφραίμ, η μοναστική αδελφότητα μεγάλωσε γρήγορα.
Του ζητήθηκε από την επιστασία του Αγίου Όρου, να αναβιώσει και να επανδρώσει πολλά μοναστήρια στο Άγιο Όρος τα οποία έπασχαν από λειψανδρία, όπως του Ξηροποτάμου, Κωνσταμονίτου και Καρακάλλου. Αυτά τα μοναστήρια είναι κάτω από την πνευματική του καθοδήγηση μέχρι και σήμερα.
Επίσης υπάρχουν πολλά άλλα μοναστήρια στην Ελλάδα κάτω από την πνευματική καθοδήγηση του γέροντος Εφραίμ, όπως η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στις Σέρρες, της Παναγίας της Οδηγήτριας στην Πορταριά (Βόλος) και αυτό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, πρώην μετόχι της Φιλοθέου, στη νήσο της Θάσου.
Το 1979 έφθασε στον Καναδά για λόγους υγείας.
Ο π.Εφραίμ, μόλις έφθασε στον Καναδά και άρχισε τις εξετάσεις στους γιατρούς, συγχρόνως άρχισε να εξομολογεί, να νουθετεί και να διδάσκει τους απόδημους Έλληνες. Η ποιμαντική του δράση, κατόπιν προσκλήσεων, από τον Καναδά εξαπλώθηκε στις Η.Π.Α. Έκτοτε οι επισκέψεις συνεχίσθηκαν και η ποιμαντική προσφορά του όλο και αυξανόταν.
Τότε σιγά-σιγά άρχισε να καλλιεργείτε η σκέψη να ιδρυθεί μοναστήρι στην Αμερική, ώστε ο απόδημος ελληνισμός να έχει μια μόνιμη βάση πνευματικού ανεφοδιασμού. Πράγματι άρχισαν ενέργειες και ιδρύθηκαν στην αρχή δύο μοναστήρια, το ένα στο Μόντρεαλ του Καναδά και το άλλο στο Πίτσμπουργκ των Η.Π.Α. Έγινε συνέχεια με την ίδρυση και άλλων μοναστηριών, με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν 19 μοναστήρια και να δημιουργούνται άλλα δύο αυτή τη στιγμή.
Συνέχισε να είναι πνευματικός πατέρας ιερών μονών στο Άγιο Όρος και 8 γυναικείων μοναστηριών σε όλη την Ελλάδα, αλλά καθώς δεν ήταν πρακτικό να είναι ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου, καθώς έλειπε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Βόρεια Αμερική, παραιτήθηκε το 1990.
Στην Αμερική έως σήμερα έχει ιδρύσει 19 μοναστήρια, 17 είναι στις Η.Π.Α. και τα 2 είναι στον Καναδά (ανδρικά και γυναικεία), τα οποία υπάγονται στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής και Καναδά.
Τα μοναστήρια είναι τα εξής: δύο στη Φλόριντα, δύο στο Τέξας, δύο στο Σικάγο, δύο στη νότια Καρολίνα, ένα στη Νέα Υόρκη, ένα στην Ουάσιγκτον, ένα στην Πενσυλβανία, ένα στην Καλιφόρνια, ένα στο Ιλινόις, ένα στο Μίτσιγκαν, ένα στο Μόντρεαλ, και ένα στο Τορόντο, αφιερωμένα στο Χριστό, στην Παναγία και σε διαφόρους Αγίους.
Επίσης έχει κατασκευάσει ένα γηροκομείο.
Μέχρι σήμερα Κυριακή 8 Δεκεμβρίου ο γέροντας Εφραίμ μόναζε στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην έρημο της Αριζόνας, λίγη ώρα μακριά από την πρωτεύουσα της Αριζόνας το Phoenix και κοντά στην πόλη Florence.
Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου
Η ίδρυση και κατασκευή της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου ξεκίνησε το 1995. Η ιερά μονή είναι ανδρική και λειτουργεί με περίπου 35 μοναχούς από διάφορες εθνικότητες, με ηγούμενο τον αγιορετίτη ιερομόναχο π. Παϊσιο που προέρχεται από το Άγιο Όρος.
Το μοναστήρι έχει τώρα έκταση 2000 στρεμμάτων και το επισκέπτονται καθημερινά πολλοί προσκυνητές από όλο τον κόσμο.
Το μοναστήρι του Αγ. Αντωνίου είναι κοινόβιο με 5 εκκλησίες, του Αγ. Αντωνίου και Αγ. Νεκταρίου, του Αγ.Νικολάου, η οποία είναι πετρόκτιστη, του Αγ. Σεραφείμ, του Αγ. Δημητρίου, ρωσικού τύπου, και του Αγ. Γεωργίου. Κοντά στο μοναστήρι πάνω σε ένα λοφίσκο επίσης είναι κτισμένο το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, όμοιο με τα εκκλησάκια της Σαντορίνης, με χρώματα του μπλε και του άσπρου.
Το μοναστήρι προσφέρει συσσίτια για φτωχούς και σε δημιούργησε ίδρυμα για φτωχές και εγκαταλειμμένες γυναίκες στην πόλη του Tuscon.
Οι μοναχοί από την Ελλάδα είναι ελάχιστοι, η πλειονότητα των μοναχών αποτελείται από γηγενείς ορθοδόξους της Αμερικής διαφόρων εθνοτήτων και από προσήλυτους. Η γλώσσα των ακολουθιών είναι η ελληνικής, καθώς όλοι οι μοναχοί μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα και την βυζαντινή μουσική.
Οι μοναχοί ακολουθούν και εφαρμόζουν επακριβώς τις Βυζαντινές παρακαταθήκες, τις παραδόσεις, τις ιερές ακολουθίες, τις ολονυχτίες, τις προσευχές και τη ζωή με το ωράριο του Αγίου Όρους.

Η Μαχη στο Συνταγμα ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ...


Ξημερώνοντας η 6η Δεκεμβρίου έβρισκε σχεδόν ολόκληρη την πρωτεύουσα υπό τον έλεγχο του ΕΛΑΣ. Η κυβέρνηση αμυνόταν σε ένα περιορισμένο θύλακα στο κέντρο της πόλης οριζόμενο από το κτίριο του Συντάγματος Χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη, το Μέγαρο του Ζαππείου, τα Παλαιά Ανάκτορα, το Βασιλικό Κήπο, την
πλατεία Ρηγίλλης, το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» έως και την πλατεία Ομονοίας. Η άμυνα του θύλακα στηριζόταν σε δύο βασικά σημεία:

α) Στη Σχολή Χωροφυλακής στη λεωφόρο Μεσογείων (απέναντι από το σημερινό νοσοκομείο ''Ερρίκος Ντυνάν'') και στο χώρο στρατοπέδευσης της ΙΙΙ ΕΟΤ στο Γουδή

β) Στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών στου Μακρυγιάννη.

Η εξουδετέρωση αυτών των εστιών ήταν επιτακτική, αφού οι θέσεις τους ήταν τέτοιες ώστε να περιορίζουν τη δίοδο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από Βορρά (ΙΙΙ ΕΟΤ και Σχολή Χωροφυλακής) και από Νότο (Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών). Το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη βρισκόταν εγκατεστημένο στους στρατώνες της ομώνυμης συνοικίας (στο ύψος της σημερινής στάσης του μετρό Ακρόπολη). Από τη θέση αυτή ήλεγχε την είσοδο προς την πλατεία Συντάγματος. Η ηγεσία του ΕΛΑΣ εκτιμούσε το Σύνταγμα του Μακρυγιάννη ως το τελευταίο εμπόδιο πριν από την οριστική κυριαρχία στην Αθήνα.

Από την άλλη, οι χωροφύλακες είχαν επίγνωση ότι επρόκειτο για μάχη δίχως αύριο. Χαρακτηριστική ήταν η ομιλία του διοικητή του Συντάγματος συνταγματάρχη Γεωργίου Σαμουήλ προς τους άνδρες του: «Πάρετέ το απόφασιν, είμεθα όλοι μελλοθάνατοι. Βάλετέ το όλοι καλά εις τον νουν σας, ότι μόνον η νίκη θα σώση και την Ελλάδα και ημάς τους ιδίους. Ας απωθάνωμεν τουλάχιστον όχι από τας μαχαίρας των αναρχικών, αλλ’ επί του πεδίου της μάχης διά την τιμήν και την ελευθερίαν της πατρίδος μας».

Η δύναμη του Συντάγματος ανερχόταν σε 88 αξιωματικούς της Χωροφυλακής, 12 αξιωματικούς του Στρατού και 429 οπλίτες, με 289 τυφέκια διαφόρων τύπων, 15 υποπολυβόλα, τρία Ιταλικά οπλοπολυβόλα, ένα πολυβόλο, τρεις όλμους με 90 συνολικά βλήματα και δύο αντιαρματικά πυροβόλα. Επιτελικά οι χωροφύλακες ενισχύθηκαν από την παρουσία του αντισυνταγματάρχη Πεζικού Κωνσταντίνου Κωστόπουλου, ειδικού στην άμυνα εντός φρουρίων και τις οδομαχίες. Ο Κωστόπουλος ανέλαβε την κατάρτιση του σχεδίου άμυνας και τη διοίκηση των επιχειρήσεων.

Το σχέδιο προέβλεπε την ύπαρξη τριών γραμμών άμυνας, την εξωτερική (1η γραμμή), την εσωτερική (2η γραμμή) και την κεντρική (3η γραμμή). Η 1η γραμμή αποτελείτο από επτά φυλάκια, τα οποία είχαν εγκατασταθεί σε γειτονικές οικίες του στρατοπέδου. Η 2η γραμμή άμυνας οριζόταν από το μαντρότοιχο του στρατοπέδου. Σύμφωνα με το σχέδιο άμυνας, οποιοδήποτε τμήμα της 2ης γραμμής καταλαμβανόταν από τον ΕΛΑΣ έπρεπε να ανακαταληφθεί άμεσα με επέμβαση των διατιθέμενων εφεδρειών. Η 3η γραμμή άμυνας περιελάμβανε το διοικητήριο και τα υπόλοιπα κεντρικά κτίρια, στα οποία, εάν χρειαζόταν, θα δινόταν η τελική μάχη.


Από την πλευρά του ΕΛΑΣ, για την εξουδετέρωση του Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών είχε διατεθεί αρχικά το 1ο Σύνταγμα Αθηνών. Η συνολική δύναμη του Συντάγματος αριθμούσε 1.500 άνδρες, εξοπλισμένους με τυφέκια και υποπολυβόλα, καθώς και με σημαντική ποσότητα εκρηκτικών υλών. Η επίθεση του ΕΛΑΣ ξεκίνησε στις 05:45 της 6ης Δεκεμβρίου, εναντίον των εξωτερικών φυλακίων του Συντάγματος Μακρυγιάννη. Από την πρώτη στιγμή έγινε φανερό ότι αυτή η μάχη θα ήταν η σκληρότερη των Δεκεμβριανών.

Οι Ελασίτες συνάντησαν σθεναρή αντίσταση από τους αμυνομένους. ωστόσο, η σφοδρότητα του πυρός των τμημάτων του ΕΛΑΣ ήταν καταιγιστική, απαγορεύοντας οποιαδήποτε επικοινωνία του στρατοπέδου με τα φυλάκια, είτε επρόκειτο για την αποστολή ενισχύσεων είτε για την απομάκρυνση τραυματιών και τον ανεφοδιασμό. Μέχρι τις απογευματινές ώρες, τα 4ο, 5ο, 6ο και 7ο φυλάκια είχαν καταρρεύσει. Από τους αμυνόμενους χωροφύλακες, όσοι δεν σκοτώθηκαν κατά τη μάχη ή δεν κατάφεραν να διαφύγουν προς το στρατόπεδο συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

Οι τελευταίοι διαπομπεύθηκαν μπροστά στα μάτια των συμμαχητών τους, ώστε να καμφθεί το ηθικό τους, και στη συνέχεια εκτελέστηκαν. Η ενέργεια αυτή είχε το αντίθετο αποτέλεσμα, καθώς οι αμυνόμενοι κατανόησαν πως, αν παραδίδονταν, δεν θα είχαν πιθανότητα επιβίωσης. Την πρώτη αυτή ημέρα ο οπλισμός και των δύο αντιπάλων δεν ήταν πλήρης, ενώ σε μεγάλο βαθμό απετελείτο από ιταλικά όπλα των οποίων τα πυρομαχικά δεν μπορούσαν να ανανεωθούν απεριόριστα.

Οι πολιορκημένοι είχαν περίπου 40 σφαίρες για το καθένα από τα 265 Ιταλικά τυφέκια που αποτελούσαν μέρος του οπλισμού τους, ενώ οι δυνατότητες σε πυρομαχικά των πολιορκητών σίγουρα δεν υπερέβαιναν αυτό το επίπεδο. Στη διάρκεια λοιπόν των έξι ως εννέα ωρών της πρώτης αποφασιστικής αναμέτρησης τα τυφέκια αυτά μπορούσαν να ρίξουν τέσσερις ως επτά σφαίρες την ώρα προτού εξαντληθούν πλήρως τα πυρομαχικά τους. Το ίδιο ίσχυε για τα αυτόματα ΣΤΕΝ της φρουράς, των οποίων το άμεσα διαθέσιμο απόθεμα πυρομαχικών ανερχόταν την πρώτη αυτή ημέρα σε 150 φυσίγγια για το καθένα.

Αυτό σήμαινε 17 ως 25 βολές την κάθε ώρα της έντονης εμπλοκής ή, αν προτιμάτε, δέκα ως δεκαπέντε δευτερόλεπτα βολής την κάθε ώρα. Κάτι ανάλογο ισχύει για τις χειροβομβίδες, τα εκρηκτικά και τα εμπρηστικά, των οποίων οι ποσότητες, λαμβανομένων των συνθηκών, δεν ήταν απεριόριστες. Στην ουσία, πέρα από τις αιχμές των αποφασιστικών και βιαστικών μετακινήσεων και εφόδων, η αναμέτρηση έμοιαζε με μια παρτίδα σκάκι όπου οι αντίπαλοι προσπαθούσαν να μαντέψουν τις θέσεις και τις διαθέσεις των απέναντι και να προσδιορίσουν κενά και παραλείψεις που θα τους επέτρεπαν να προωθήσουν ή να σταθεροποιήσουν τις θέσεις τους.

H μελέτη του πεδίου ήταν εξαιρετικά δύσκολη καθώς το μεγαλύτερο μέρος του, το εσωτερικό δηλαδή των κτιρίων, ήταν αόρατο. Σε αρκετές περιπτώσεις οι πληροφορίες από τα «μέσα», από κάποιον κάτοικο συγκεκριμένης πολυκατοικίας ή έστω συχνό επισκέπτη της, έδιναν τη λύση και επέτρεπαν τη διαμόρφωση σχεδίου. Στην αντίθετη περίπτωση, όταν η αναγνώριση έπρεπε να γίνει από τους μαχομένους την ώρα της δράσης, ο κίνδυνος και οι συνεπακόλουθες απώλειες αυξάνονταν καθώς στην κυριολεξία η κίνηση γινόταν στα τυφλά.

Στον τομέα αυτόν οι αμυνόμενοι είχαν το πλεονέκτημα καθώς είχαν επιθεωρήσει προτού αρχίσει η σύγκρουση τα γύρω σπίτια και είχαν επιλέξει από αυτά τα πλέον κατάλληλα για μετατροπή τους σε οχυρά και φυλάκια. Στην άλλη πλευρά ο ΕΛΑΣ βασιζόταν αναγκαστικά σε μαρτυρίες περιοίκων ή κατοίκων των διαμερισμάτων της περιοχής. Οι πληροφορίες δεν έλειπαν, ήταν όμως δύσκολο να βρεθούν αυτοί που τις κατείχαν στον κατάλληλο τόπο την κατάλληλη ώρα. H συγχώνευση των κλιμακίων εφόδου και ο αυτοσχεδιασμός που αναγκαστικά επιβλήθηκε μετά τα πρώτα βήματα της εφόδου επέτειναν το πρόβλημα αυτό.

Οι ομάδες των μαχητών περνούσαν τον περισσότερο χρόνο περιμένοντας. Οι επιτιθέμενοι φρόντιζαν να καλυφθούν σε γωνίες, σε αυλές, σε εισόδους πολυκατοικιών ή σε κώχες των κτισμάτων ώσπου να βρεθεί ένας τρόπος να προχωρήσουν. Όταν αυτός βρισκόταν χρειαζόταν πάλι συνήθως μια χρονοβόρα προπαρασκευή. Οι ομάδες του «μηχανικού» -θα λέγαμε-, όσοι δηλαδή ήσαν επιφορτισμένοι με τη διάνοιξη εσωτερικών διόδων, έπρεπε μεθοδικά να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους και αυτό στην περίπτωση που η δουλειά αυτή μπορούσε να γίνει με τα φτωχά μέσα που διέθεταν.

Η απόπειρα διάτρησης λ.χ. ενός τοίχου από μεγάλες πέτρες τραβούσε ανεξέλεγκτα σε χρόνο ενώ ήταν πρακτικά αδύνατον να τρυπηθεί ένα τοιχίο από μπετόν. Τα τούβλα ήταν ιδανική περίπτωση για την «εσωτερική» προέλαση των επιτιθεμένων. Αντίθετα, πρόσφεραν ελάχιστη κάλυψη από τα εχθρικά πυρά και μπορούσαν να αποδειχθούν αληθινές παγίδες απέναντι στα δύο αντιαρματικά πυροβόλα που από την πρώτη στιγμή διέθεταν οι αμυνόμενοι στο στρατόπεδο. Στα εξωτερικά φυλάκια επίσης οι χωροφύλακες και οι αξιωματικοί τους περίμεναν και αυτοί προσπαθώντας να μαντέψουν τα σχέδια που ο εχθρός απεργαζόταν σε βάρος τους.

Το τελευταίο το μάθαιναν συνήθως την τελευταία στιγμή, όταν μια έκρηξη έριχνε κάτω κάποιον μεσότοιχο ή όταν από κάποιο γειτονικό μπαλκόνι, παράθυρο ή ταράτσα έρχονταν απροειδοποίητα χειροβομβίδες. Όταν τα πράγματα έφθαναν στο σημείο αυτό χρειάζονταν γρήγορες κινήσεις και αντιδράσεις σε απόλυτη αντίθεση με την προηγούμενη περίοδο της απραξίας. Στο μεταξύ ο μεγαλύτερος εχθρός τους ήταν η σκέψη. Στο μεσοδιάστημα ως την εκπόνηση και την προετοιμασία των σχεδίων της εφόδου τα «χωνιά» δεν έπαυαν να μιλούν από την απέναντι όχθη, μία ή δύο πολυκατοικίες μακρύτερα δηλαδή.


Σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται ο Δασκαλάκης και μερικές από τις μετέπειτα εκθέσεις των αξιωματικών του συγκροτήματος, τα «χωνιά» μάλλον δεν ανακοίνωναν την υποτιθέμενη πρόθεση των επιτιθεμένων να σφάξουν τους πάντες εντός και εκτός του στρατοπέδου. Κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά παράλογο καθώς η παράδοση των υπερασπιστών κάθε σημείου ή φυλακίου αποτελούσε για τους επιτιθεμένους την πλέον συμφέρουσα λύση. Η δε παράδοση δύσκολα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με μοναδική δηλωμένη προοπτική τη θανάτωση.

Η Χωροφυλακή στου Μακρυγιάννη περιελάμβανε σε σημαντικό ποσοστό «πρόσφυγες» από την επαρχία, ανθρώπους δηλαδή που είχαν κάθε λόγο να αποφύγουν την κυριαρχία του ΕΑΜ και πιθανότατα την τιμωρία που το τελευταίο προόριζε γι' αυτούς. Ακόμη χειρότερη ήταν η θέση των στελεχών και των οπλιτών της Αθήνας που για πολλούς μήνες μετείχαν ενεργά στις φοβερές εκστρατείες ενάντια στις Αθηναϊκές συνοικίες, στα μπλόκα, στις εκτελέσεις, στα βασανιστήρια και στους ξυλοδαρμούς.

Για όλους αυτούς η προσφορά του ΕΛΑΣ «να πάνε σπίτια τους» πολύ μικρή σημασία είχε. Βρίσκονταν στου Μακρυγιάννη ακριβώς επειδή δεν μπορούσαν να πάνε στα σπίτια τους, στις συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά ή στην επαρχία. Εκεί ήταν γνωστοί και συχνά η Νέμεση τους παραμόνευε. Ταυτόχρονα το ποσοστό των αξιωματικών ήταν καταθλιπτικό στη μονάδα καθώς η σχέση ξεπερνούσε το ένα προς τέσσερα ως προς τους οπλίτες, χωρίς να υπολογιστεί μάλιστα το ποσοστό των υπαξιωματικών - ενωμοταρχών ανάμεσα στους τελευταίους.

Ένας ενωμοτάρχης ασκώντας την εξουσία του πιο «προσωπικά» είχε στο γενικό κλίμα της εποχής περισσότερα ίσως να φοβηθεί από έναν ταγματάρχη. Να μην ξεχνάμε ότι οι Χωροφύλακες του Δεκεμβρίου 1944 ήσαν μικρό μόνο τμήμα της συνολικής δύναμης του σώματος στη διάρκεια της κατοχικής περιόδου. Το γεγονός ότι παρέμεναν κάτω από τις σημαίες αντί να περιμένουν ήρεμα την εξομάλυνση οφειλόταν είτε στον φανατισμό τους είτε στις πράξεις και στα έργα τους στη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου. Τις περισσότερες φορές μάλιστα αυτά τα δύο ταυτίζονταν.

Τη συνοχή στους αμυνομένους κρατούσε ο φόβος για την τύχη που τους περίμενε στην άλλη όχθη καθώς και η αίσθηση ασφάλειας που η ομάδα παρείχε. Όταν η ομάδα σταματούσε να παρέχει την προστασία της, στα απομονωμένα εξωτερικά φυλάκια του συγκροτήματος Μακρυγιάννη, όπως και στις άλλες μεμονωμένες φρουρές, η διάθεση άλλαζε προς τη μοιρολατρική αποδοχή της τύχης και την παράδοση. Η τελευταία στις τότε συνθήκες ελάχιστα πράγματα εξασφάλιζε. Το πρώτο που έχαναν οι αιχμάλωτοι χωροφύλακες και στρατιωτικοί ήταν οι στολές και η εξάρτυσή τους.

Με αυτές ντύνονταν αμέσως μαχητές του ΕΛΑΣ σε τρόπο ώστε να προκαλούν σύγχυση στις γραμμές του εχθρού και ιδιαίτερα στους Βρετανούς σκοπευτές του Βράχου της Ακρόπολης. Μετά την άλωση των εξωτερικών φυλακίων και τον πολλαπλασιασμό των αιχμαλώτων και των στολών που βρίσκονταν στη διάθεση του ΕΛΑΣ η διοίκηση του στρατοπέδου αποφάσισε τη χρήση περιβραχιόνιων λευκού χρώματος σε τρόπο ώστε να ξεχωρίζουν οι όμοια ντυμένοι χωροφύλακες και Ελασίτες. Για τον ΕΛΑΣ είχε ιδιαίτερη σημασία η διασφάλιση της ζωής των παραδοθέντων αντιπάλων του, όσο τουλάχιστον αυτοί βρίσκονταν κοντά στο πεδίο της μάχης.

Για τον λόγο αυτόν η εκτέλεση επτά παραδοθέντων Χωροφυλάκων αμέσως μετά την παράδοσή τους από τον διοικητή του τάγματος του Πειραιά θεωρήθηκε βαθύ παράπτωμα, σχεδόν προδοσία. Μακριά από το πεδίο της μάχης, στις συνοικίες, οι σκοπιμότητες εξασθενούσαν και η τύχη των αιχμαλώτων γινόταν ολοένα και περισσότερο αβέβαιη. Ο διαχωρισμός αξιωματικών και οπλιτών ήταν απόλυτος και, ενώ για τους πρώτους οι διαδικασίες επιλογής οδηγούσαν συνήθως στην εκτέλεση, για τους δεύτερους όλες οι πιθανότητες ήσαν ανοικτές.

Μετά τις πρώτες επιτυχίες, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ επιχείρησαν τη δημιουργία ρήγματος στο μαντρότοιχο του στρατοπέδου του Συντάγματος, χρησιμοποιώντας -πιθανότατα- μπαγκαλοτορπίλες και αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς με χειροβομβίδες και βενζίνη. Παρά τη σφοδρότητα των επιθέσεων, ο στόχος δεν επετεύχθη. Εν τω μεταξύ, 50 περίπου σαμποτέρ του ΕΛΑΣ ανέβηκαν στο καταληφθέν 5ο φυλάκιο μεταφέροντας μπιτόνια με βενζίνη και μεγάλη ποσότητα δυναμίτιδας με σκοπό να τα εκσφενδονίσουν στις ταράτσες των κτιρίων, που εφάπτονταν με τον περίβολο του κυρίως κτιριακού συγκροτήματος του Συντάγματος.

Μια εύστοχη βολή, όμως, του ενός πυροβόλου των χωροφυλάκων προκάλεσε ανάφλεξη της βενζίνης. Οι σαμποτέρ τυλίχθηκαν στις φλόγες. Επρόκειτο για ένα φοβερό συμβάν το οποίο κλόνισε τους επιτιθέμενους. Κατά τις 18:00 η ένταση της μάχης κόπασε. Την 7η Δεκεμβρίου, Βρετανικές δυνάμεις οι οποίες αναπτύχθηκαν στην Ακρόπολη έβαλαν εναντίον των θέσεων του ΕΛΑΣ στου Φιλοπάππου. Το βράδυ 7 προς 8 Δεκεμβρίου, σαμποτέρ του ΕΛΑΣ πέτυχαν την ανατίναξη τμήματος του νότιου μαντρότοιχου.

Την 8η Δεκεμβρίου μια αιφνιδιαστική αντεπίθεση των χωροφυλάκων απέφερε την ανακατάληψη δύο φυλακίων, τη σύλληψη 50 ανταρτών και τη διαρπαγή σημαντικής ποσότητας όπλων και πυρομαχικών. Την επόμενη μέρα επετεύχθη η ανατίναξη ενός ακόμη τμήματος του νότιου μαντρότοιχου, ενώ την ίδια ημέρα οι κομμουνιστές ενισχύθηκαν από το III Τάγμα και από ένα λόχο Πεζικού του I Τάγματος του 6ου Συντάγματος Κορίνθου, καθώς και από δύο πυροβόλα. Τη 10η Δεκεμβρίου, μετά τις ενισχύσεις των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, ξεκίνησε (στις 05:30) η σφοδρότερη επίθεση κατά του Συντάγματος Αθηνών.


Οι πολιορκητές έβαλαν εναντίον του στρατοπέδου με κάθε μέσο. Μέχρι τις 18:00 όμως η επίθεση είχε αναχαιτιστεί. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι βετεράνοι του ΕΛΑΣ κάνουν λόγο για συνεχή παρουσία Βρετανικών αρμάτων, η οποία δεν τους επέτρεψε την κατάληψη του Συντάγματος. Από την άλλη πλευρά, βετεράνοι χωροφύλακες διαψεύδουν οποιαδήποτε ενίσχυση από Βρετανικά άρματα.

Η μόνη ενίσχυση, όπως υποστηρίζουν, προήλθε από μια ομάδα του Βρετανικού Μηχανικού (κατ’ άλλους αλεξιπτωτιστές, ειδικοί στις ναρκοθετήσεις), η οποία παγίδευσε τα ρήγματα και αποχώρησε, καθώς και η υπόσχεση από το διοικητή ενός Βρετανικού λόχου, που στάθμευε στου Φιξ, για ρίψη φωτιστικών βλημάτων σε περίπτωση νυχτερινής επίθεσης του ΕΛΑΣ. Το πρωί της 11ης Δεκεμβρίου νέες δυνάμεις του ΕΛΑΣ συνέρρευσαν προς το πολιορκημένο Σύνταγμα από τη λεωφόρο Συγγρού, το Θησείο, την οδό Αναπαύσεως και τη γέφυρα του Ιλισού.

Η επίθεση θα ξεκινούσε νύχτα, χωρίς προπαρασκευή Πυροβολικού, ώστε να επιτευχθεί ο προσδοκώμενος αιφνιδιασμός. ωστόσο, ένα άριστο σύστημα πληροφοριών που είχε αναπτύξει η διοίκηση του Συντάγματος παραμονές της πολιορκίας προειδοποίησε τους αμυνομένους. Στις 20:00 ο λόχος του Συντάγματος Κορίνθου (100 περίπου επίλεκτοι άνδρες) προσέγγισε το ρήγμα του νότιου μαντρότοιχου. Οι επιτιθέμενοι διενήργησαν άλμα, αλλά έπεσαν επάνω στις νάρκες. Μετά τις πρώτες εκρήξεις δέχθηκαν καταιγισμό πυρός από τους αναμένοντες χωροφύλακες.

Οι εισβολείς υποχώρησαν, αφήνοντας πίσω τους 50 νεκρούς. δύο ώρες αργότερα η επίθεση επαναλήφθηκε με το ίδιο αποτέλεσμα. Στις 24:00 δύο αντάρτες ανατίναξαν μεγάλο τμήμα της δυτικής πλευράς του περιβόλου. Ακολούθησαν ομάδες Ελασιτών, οι οποίες διείσδυσαν στους στρατώνες. Όμως οι επιτιθέμενοι βρέθηκαν «λουσμένοι» στο φως φωτιστικών βλημάτων ενός όλμου 81mm. Ο Βρετανός διοικητής στου Φιξ είχε ανταποκριθεί άμεσα στην αίτηση του Συντάγματος. Ακολούθησε πραγματική μάχη από τα καταιγιστικά πυρά των αμυνομένων.

Από τη 12η Δεκεμβρίου και έπειτα, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ περιορίστηκαν μόνο στην εκτέλεση πυρών παρενόχλησης. Ήταν πλέον φανερό ότι είχαν εξαντληθεί. Ο ΕΛΑΣ είχε αποτύχει στο πρώτο βασικό μέρος του σχεδίου του, το οποίο προέβλεπε την κατάληψη του Μακρυγιάννη. Μετά την αποτυχία του να καταλάβει το Σύνταγμα Μακρυγιάννη, το επιτελείο του ΕΛΑΣ απεφάσισε να απομονώσει πλήρως το στρατόπεδο για να κάμψει τους πολιορκημένους με την πείνα και την δίψα και να αναμένει μια άλλη ευκαιρία, εάν τελικά ευοδώνοντο τα σχέδια τους αλλού στην Αθήνα, για να εκκαθαρίσουν αυτόν τον πυρήνα αντίστασης. 

Ως εκ τούτου, στις 12 Δεκεμβρίου όλες σχεδόν οι γειτονικές του Συντάγματος πολυκατοικίες ανατινάχθηκαν ώστε να μην υπάρχουν συγκεκαλυμμένα δρομολόγια ενίσχυσης του ενώ στις 13 του μηνός αποκόπηκε και η τροφοδοσία νερού του στρατοπέδου. Η δράση των ΕΛΑΣιτών περιορίσθηκε σε πυρά ελευθέρων σκοπευτών και σποραδικές βολές με όλμους και πυροβολικό, ενώ οδοφράγματα και φυλάκια απέκοπταν κάθε οδό προς το Σύνταγμα. Παρόλα αυτά, οι υπερασπιστές μετά από πολύ καιρό βρήκαν την ευκαιρία να κοιμηθούν και να ξεκουραστούν. 

Αρκετοί έπασχαν από ισχυρή και οδυνηρή οφθαλμία καθώς οι καπνοί, τα χώματα, η σκόνη, η πυρίτιδα, η αϋπνία και οι λάμψεις είχαν φλογίσει τους οφθαλμούς τους. Η δίψα και η πείνα επέτειναν το μαρτύριο των κατάκοπων χωροφυλάκων. Στις 14 του μηνός η δράση των κομμουνιστών στην περιοχή είχε περιορισθεί στην διεξαγωγή λεηλασιών των συνοικιών από τον όχλο, ενώ στις 15 Δεκεμβρίου 30 χωροφύλακες συνενώθηκαν με Αγγλικά τμήματα που διεξήγαγαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά μήκος της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου και μέχρι το Κουκάκι. 

Τουλάχιστον 100 ΕΛΑΣίτες συνελήφθησαν το πρωί ενώ το απόγευμα ομάδα 15 χωροφυλάκων εκδίωξε δύναμη ΕΛΑΣιτών που κατείχε κτίρια κοντά στο 1ο Φυλάκιο στην διασταύρωση των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Μακρυγιάννη. Οι απώλειες εκείνη την ημέρα ανήλθαν σε 1 νεκρό και 5 τραυματίες. Στις 17 Δεκεμβρίου το μεσημέρι το Σύνταγμα δέχθηκε τρίωρο βομβαρδισμό ενώ ισχυρές δυνάμεις ΕΛΑΣιτών συγκεντρώθηκαν κάτω από την Ακρόπολη αλλά καμία επίθεση δεν εκδηλώθηκε. 

Στις 18 Δεκεμβρίου η πολιορκία είχε ουσιαστικά λυθεί και τα 2/3 του Συντάγματος σε συνεργασία με αγγλικές δυνάμεις απώθησαν τις κομμουνιστικές δυνάμεις πέραν από τον Αρδηττό και την Λεωφόρο Συγγρού ως το Φάληρο. Την νύκτα της 18ης προς 19ης Δεκεμβρίου το Σύνταγμα συμμετείχε στην κατάληψη των συνοικιών Κουκακίου και Γαργαρέττας, με αποτέλεσμα να απειληθεί το δυτικό πλευρό των κομμουνιστικών δυνάμεων που ευρίσκοντο ανατολικά της Λεωφόρου Συγγρού. Η τακτική αυτή ακολουθήθηκε από το Σύνταγμα ως τις αρχές Ιανουαρίου 1945 οπότε και εκκαθαρίσθηκε η Αθήνα από τις κομμουνιστικές δυνάμεις.

Οι σχεδιαστές της επιχείρησης δεν υπολόγισαν τις ιδιαιτερότητες της μάχης στην πόλη, όπου η αναγκαία αριθμητική αναλογία επιτιθεμένων κατά αμυνομένων για επιτυχία πολλαπλασιάζεται και ξεπερνά την κλασσική του «3 προς 1» που θεωρείται ικανοποιητική για επιχειρήσεις στην ύπαιθρο. Στην μάχη του Μακρυγιάννη οι κομμουνιστές διέθεταν αυτήν την ποσοτική αναλογία μόνο που αυτή ήταν πλασματική καθώς οι πραγματικά αξιόμαχοι ΕΛΑΣίτες ήταν ελάχιστοι αν όχι ανύπαρκτοι.




Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ ελάχιστα πολέμησαν τους Γερμανούς σε τακτικές μάχες και μάλιστα σε πόλεις, περιοριζόμενες σε σύντομες ενέδρες και επιδρομές. Η θηριωδία κατά των αιχμαλώτων, όπως συνήθιζαν οι ΕΛΑΣίτες, ελάχιστα σημαίνει σκληρότητα χαρακτήρα αλλά περισσότερο σκληρότητα και ποταπότητα ψυχής. Επίσης οι μονάδες αυτές, και ακόμα περισσότερο οι λεγόμενες του «εφεδρικού ΕΛΑΣ», δεν διακρίνονταν από στρατιωτική πειθαρχία, από συνοχή καθώς και από καλή στελέχωση με έμπειρους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. 

Ήταν περισσότερο «παρέες» εξοπλισμένων νέων οι οποίες ήταν απείθαρχες και με χαμηλό ηθικό καθώς με την πρώτη αποτυχία ο ενθουσιασμός τους χανόταν και μετατρέπετο σε θυμό ή απελπισία. Δυστυχώς, γι’ αυτούς, ο ενθουσιασμός που δίνει η φανατική πίστη σε μια ιδεολογία εξατμίζεται με το θέαμα των πρώτων νεκρών αν δεν συνοδεύεται από στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία. Οι κομμουνιστές στηρίχθηκαν αρκετά στα βαρέα όπλα τους αλλά λησμόνησαν ότι οι βομβαρδισμοί κάθε είδους στις πόλεις δημιουργούν περισσότερα χαλάσματα, παρά απώλειες, τα οποία κατόπιν χρησιμεύουν ως καλύτερα ακόμη εμπόδια και θέσεις μάχης. 

Οι όλμοι και τα ορειβατικά πυροβόλα ελάχιστα επέτυχαν τελικά. Μόνον εάν διέθεταν αντιαρματικά όπλα -φορητά ή ρυμουλκούμενα- θα πετύχαιναν, με άμεσες βολές, να εξουδετερώσουν τις θέσεις μάχης των αμυνομένων. Η επιτυχής δράση του ενός μόνον πυροβόλου των 37 χλστ. της Χωροφυλακής αποδεικνύει την χρησιμότητα τέτοιων όπλων.  Η έλλειψη άλλωστε αντιαρματικών μέσων στέρησε στους κομμουνιστές την νίκη στις 10 Δεκεμβρίου όταν επενέβησαν τα τρία Βρετανικά άρματα. 

Ο συντονισμός επίσης των επιθέσεων δεν ήταν ο κατάλληλος όπως επίσης και η χρησιμοποίηση, εάν είχε προβλεφθεί, των εφεδρειών οι οποίες θα εκμεταλλεύοντο τα ρήγματα στην άμυνα και θα συγκέντρωναν την ισχύ της επίθεσης σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Αντίθετα, οι χωροφύλακες ήταν μία έμπειρη δύναμη αποτελούμενη από ώριμους άνδρες, με καλή στρατιωτική εκπαίδευση, συνοχή, πνεύμα μονάδος και καλή ηγεσία, που πολεμούσε οχυρωμένη, βάσει ενός καλού σχεδίου αμύνης. Το δε ηθικό και η πίστη τους στα δικά τους εθνικά ιδανικά ήταν εξίσου ισχυρή με εκείνη των κομμουνιστών στο δικό τους διεθνιστικό - κομμουνιστικό ιδεώδες. 

Η ηγεσία του Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών κατόρθωσε να εμπνεύσει τους άνδρες και να λάβει τις ορθές αποφάσεις, αν και η κατάρτιση της στην μάχη των πόλεων ήταν εξίσου μηδαμινή με εκείνη της κομμουνιστικής πλευράς. Ένας ακόμη λόγος της αποτυχίας των ΕΛΑΣιτών, σύμφωνα με εκτιμήσεις της εποχής, ήταν η κατασπατάληση δυνάμεων για την κατάληψη των διαφόρων αστυνομικών τμημάτων στις διάφορες συνοικίες καθώς και άλλων επουσιωδών στόχων με αποτέλεσμα να μην υπάρξει εστίαση της προσπάθειας στους κύριους αντικειμενικούς σκοπούς, το Σύνταγμα Μακρυγιάννη και την Σχολή Χωροφυλακής.

Η Μάχη του Μακρυγιάννη



 


Η Μάχη του Μακρυγιάννη ήταν σύγκρουση μεταξύ της Χωροφυλακής και του ΕΛΑΣ που ξεκίνησε στις 6 Δεκεμβρίου 1944 τις πρώτες ημέρες των Δεκεμβριανών.
Το κτιριακό συγκρότημα που στέγαζε το Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών βρίσκονταν στην συνοικία Μακρυγιάννη, κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης, η οποία έφερε το όνομα του αγωνιστή της Επαναστάσεως του 1821 Ιωάννη Μακρυγιάννη, διότι εκεί βρίσκονταν κάποτε το σπίτι του. Το Σύνταγμα της Χωροφυλακής στεγαζόταν για πολλά χρόνια στον χώρο του παλιού Στρατιωτικού Νοσοκομείου του Μακρυγιάννη. Η Χωροφυλακή στρατώνιζε τις δυνάμεις της σε κτήρια των υπηρεσιών της ή σε κτήρια, τα οποία είχαν επιταχθεί για να καλύψουν τις κτηριακές ανάγκες του Σώματος.
 
Κτίριο Βάιλερ.


Η μάχη
Αντικειμενικός σκοπός του ΕΛΑΣ
O αντικειμενικός σκοπός του ΕΛΑΣ ήταν η κατάληψη της περιοχής του Μακρυγιάννη που οδηγούσε απ’ ευθείας στο κέντρο των Αθηνών και στο στρατηγείο των Βρετανών στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία απέναντι από την σημερινή Βουλή.
Αντικειμενικός σκοπός και άμυνα της Χωροφυλακής
Η αποστολή της Χωροφυλακής ήταν να επιβάλει την τάξη και να εμποδίσουν τον ΕΛΑΣ να εισχωρήσει στο Κέντρο των Αθηνών ευρισκόμενες όμως υπό περιορισμό σε στρατόπεδο, όπως το Σύνταγμα Μακρυγιάννη. Για την οργάνωση της άμυνας ιδρύθηκαν 7 εξωτερικά φυλάκια ως πρώτη ζώνη άμυνας σε διάφορες οδούς έναντι του στρατοπέδου. Ως δεύτερη ζώνη άμυνας τέθηκε η περίφραξη (μανδρότοιχος) και τρίτη ζώνη άμυνας τα εσωτερικά κτήρια.
Οπλισμός Χωροφυλακής
Ο οπλισμός του Συντάγματος Μακρυγιάννη αποτελούνταν από 289 τυφέκια διαφόρων τύπων, εκ των οποίων τα 265 τυφέκια ήταν ιταλικής κατασκευής τύπου αραβίδας και τα 24 τυφέκια ήταν τύπου Mannlicher-Schönauer, 245 για τα οποία το συνολικό απόθεμα ήταν 11.200 φυσίγγια διαφόρων τύπων και διαμετρημάτων. Τα 10.500 φυσίγγια ήταν για τα ιταλικά τυφέκια και τα 700 φυσίγγια ήταν για τα MannlicherSchönauer. Υπήρχαν επίσης τρεις ατομικοί όλμοι με απόθεμα τριάντα βλημάτων των 20΄΄ και πέντε προωθητικά βλήματα των 15΄΄, τρία οπλοπολυβόλα Breda με απόθεμα 600 φυσίγγια και 11 οπλοπολυβόλα Sten με απόθεμα 1.650 φυσίγγια. Επίσης είχε 2 πυροβόλα των 37΄΄ (37 χιλιοστών) ευθυτενούς τροχιάς με 400 βλήματα, εκ των οποίων τα 45 ήταν διατρητικά και τα 270 εκρηκτικά και 1 άρμα μάχης παλαιού τύπου με το προσωπικό του, τα οποία ανήκαν στη Σχολή Ευελπίδων.
3 – 5 Δεκεμβρίου
Ο Αρχηγός της Χωροφυλακής, Συνταγματάρχης Αργύρης Παπαργύρης, προχώρησε στην έκδοση διαταγής με την οποία έθετε όλες τις δυνάμεις της Χωροφυλακής σε κατάσταση επιφυλακής και άμυνας, με καθεστώς πολεμικού συναγερμού. Η Χωροφυλακή και συνολικά οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν να αντιμετωπίσουν μια κρίσιμη, τακτικού χαρακτήρα κατάσταση. Η άμυνα της ελεύθερης περιοχής των Αθηνών στηριζόταν σε δύο οχυρές περιοχές, οι οποίες βρίσκονταν στα δύο άκρα της επικράτειάς της:
– στο συγκρότημα της Σχολής Χωροφυλακής στο Γουδί,
– στο κτηριακό συγκρότημα του Συντάγματος Μακρυγιάννη.

Το απόγευμα της 3ης Δεκεμβρίου 1944 και ενώ το κέντρο της Αθήνας δεχόταν επίθεση από τις δυνάμεις του Ε.Λ.Α.Σ., η επικράτεια στην οποία ασκούνταν η κυβερνητική εξουσία της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, ήταν αυτή που περικλειόταν από τη νοητή γραμμή που ένωνε τις περιοχές, Λεωφόρο Αλεξάνδρας-Πλατεία Κυριακού-Αχαρνών-Πλατεία Βάθης-Άγιος Κωνσταντίνος-οδός Πειραιώς-Θησείο -περιοχή Μακρυγιάννη-Ζάππειο-Πλατεία Ρηγίλλης-Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας – Μεσογείων-Γουδί-Σχολή Χωροφυλακής-Ερυθρός Σταυρός-Λεωφόρο Κηφισίας- Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα περισσότερα από τα σημεία της νοητής γραμμής ήταν μικρές διάσπαρτες νησίδες, κάποιες από τις οποίες μάλιστα ήταν απομονωμένες, όπως η Σχολή Χωροφυλακής στη Μακρυγιάννη, η Σχολή Ευελπίδων και οι στρατώνες της Τρίτης Ορεινής Ταξιαρχίας στο Γουδί.
6 – 7 Δεκεμβρίου
Τα ξημερώματα της 6ης Δεκεμβρίου εκδηλώνεται μεγάλη επίθεση από το 1ο Σύνταγμα ΕΛΑΣ. Η πρώτη επίθεση εκδηλώνεται στο 7ο φυλάκιο που ήταν τοποθετημένο σε πολυκατοικία της διασταύρωσης των οδών Μακρυγιάννη και Χατζηχρήστου. Το Αγγλικό πυροβολικό, που βρισκόταν στην Ακρόπολη υποστήριζε την Χωροφυλακή με πυρά πυροβολικού. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ορέστη Μακρή, στέλεχους του ΕΛΑΣ, οι Χωροφύλακες απ’ την πρώτη κιόλας επαφή, διαπιστώσαμε, ότι όχι μόνο δεν αιφνιδιάσαμε τον εχθρό, αλλά αντίθετα τον βρήκαμε να μας περιμένει, καλά οργανωμένος σ’ ολόκληρο σύστημα οχυρών γύρω απ’ τους στρατώνες. Μετά από μάχη που ακολούθησε μεταξύ του 7ου φυλακίου και του ΕΛΑΣ, οι συλληφθέντες αξιωματικοί και χωροφύλακες ανακρίθηκαν και εκτελέστηκαν.
Η 6η Δεκεμβρίου υπήρξε η χειρότερη μέρα για τις κυβερνητικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, καθώς οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατέλαβαν το κτήριο της Ειδικής Ασφάλειας, το κτήριο της Υποδιοίκησης Χωροφυλακής, το κτήριο της Διοίκησης Χωροφυλακής Στερεάς Ελλάδας και το κτήριο της Ανωτέρας Διοίκησης Χωροφυλακής, ενώ έθεσαν υπό σφιχτή πολιορκία το κτήριο του Αρχηγείου της Χωροφυλακής, εγκλωβίζοντας σε αυτό και τον Αρχηγό της Χωροφυλακής, Συνταγματάρχη Παπαργύρη και μέχρι το βράδυ είχαν καταλάβει τα 19 από τα 24 αστυνομικά τμήματα της Αθήνας. Το μεσημέρι τα επιτιθέμενα τμήματα του ΕΛΑΣ μετά από μεγάλες απώλειες επιστρέφουν στη γραμμή εξορμήσεως που οριζόταν από τις οδούς Καρυάτιδων – Μισαραλιώτου.
8 – 9 Δεκεμβρίου
Το πρωί της 8ης Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε τροφοδοσία της φρουράς της Χωροφυλακής σε τρόφιμα και πολεμοφόδια αλλά και μείωση της δύναμής της κατά 100 άνδρες, έπειτα από εντολή των Βρετανών προκειμένου να ενισχυθεί η φρουρά που υπερασπιζόταν το κτήριο του Κοινοβουλίου. Ο ΕΛΑΣ προετοιμάζονταν για την επίθεση της επομένης ημέρας. Προετοίμασε, εκτός από τους 500 άνδρες που μάχονταν εκείνη τη στιγμή στου Μακρυγιάννη, άλλους 200 άνδρες του ΙΙου τάγματος με επικεφαλής το Σαλονικίδη Μήτια, 200 άνδρες από το 3ο τάγμα του Παν. Σαμπλίδη και περίπου 100 Πειραιώτες. Δηλαδή ένα σύνολο περίπου 1000 ανδρών και το ενισχυμένο τάγμα του 6ου συντάγματος της Κορίνθου (Βαζαίος) με άλλους 500 άνδρες, με αρκετά καλό οπλισμό από πολυβόλα, όλμους και 2-3 αντιαρματικά όπλα.
Την 9η Δεκεμβρίου το απόγευμα το Σύνταγμα Μακρυγιάννη ενισχύθηκε από δεκαπέντε Βρετανούς αλεξιπτωτιστές, οι οποίοι ήταν ειδικοί στις ναρκοθετήσεις. Υπό την κάλυψη του Συντάγματος ναρκοθέτησαν τον χώρο του περιβόλου του συγκροτήματος Μακρυγιάννη. Οι Βρετανοί αλεξιπτωτιστές, μετά την ολοκλήρωση της αποστολής τους, αποχώρησαν. Κατά την έφοδο του ΕΛΑΣ στο προαύλιο του στρατοπέδου, απωθήθηκαν απ’ τα πυρά των πολυβόλων κι απ’ τα ναρκοπέδια που είχαν τοποθετηθεί στο εσωτερικό του τοίχου, γύρω – γύρω απ’ το κεντρικό κτίριο. Το τάγμα των Κορινθίων δεν κατάφερε να εισβάλει στο εσωτερικό του στρατοπέδου των Χωροφυλάκων.
10 – 11 Δεκεμβρίου
Την 10η Δεκεμβρίου οι Ελασίτες εξαπέλυσαν ευρεία επίθεση, η οποία απέτυχε μετά την επέμβαση βρετανικών ενισχύσεων. Οι βρετανικές ενισχύσεις αποτελούνταν από τρία άρματα μάχης και δεκαπέντε στρατιώτες. Το Στρατηγείο του ΕΛΑΣ μετά την αποτυχία των επιθέσεών του, αποφάσισε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά του Μακρυγιάννη και να υιοθετήσει τη στρατηγική της στενής πολιορκίας. Έτσι ανατίναξαν όλες τις πολυκατοικίες που βρίσκονταν περιμετρικά του συγκροτήματος Μακρυγιάννη, ώστε να μη χρησιμεύουν για τη κάλυψη των δρομολογίων ενίσχυσης του Συντάγματος και προχώρησαν στη διακοπή τροφοδοσίας νερού.
11 – 18 Δεκεμβρίου
Το πρωί της 13 Δεκέμβρη ο ΕΛΑΣ δίνει εντολή να διατηρηθούν οι θέσεις γύρω απ’ τους στρατώνες του Μακρυγιάννη, να ενισχύθεί ο λόφος Φιλοπάππου και να διατηρηθεί κλειστή η λεωφόρος Συγγρού για τους Άγγλους κάνοντας επίσης ανακατανομή των δυνάμεων του
– Το 1ο τάγμα (Νέα Σμύρνη), με δύναμη 300 ανδρών, Θα παραμείνει στη δυτική πλευρά των στρατώνων.
– Το 2ο τάγμα (Καλλιθέας), με δύναμη 400 ανδρών, θα παραμείνουν στη μεσημβρινή πλευρά των στρατώνων.
– Το 3ο τάγμα (Νέα Σφαγεία), με το τάγμα της Κορίνθου, συνολικής δύναμης 500 ανδρών, θα παραμείνουν στην ανατολική περιοχή των στρατώνων, από την οδό Μακρυγιάννη μέχρι και τη λεωφόρο Συγγρού.
– Ένας λόχος από το τάγμα της Κορίνθου, δύναμης 100 ανδρών μεταφέρεται στο λόφο Φιλοπάππου.

Στις 15 Δεκέμβρη, οι χωροφύλακες, που ήταν στο παλιό Α’ Σώμα Στρατού, μαζί με τους έγκλειστους στου Μακρυγιάννη, εκτελούν επίθεση εκτός του στρατοπέδου. Τους συνοδεύουν ελαφρές δυνάμεις Άγγλων με προκάλυψη 15 αρμάτων Σέρμαν, υποστήριξη αεροπλάνων, των όλμων και των πολυβόλων της Ακρόπολης. Επιχειρούν ισχυρή αντεπίθεση από την κεντρική πύλη και τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ενάντια στο 3ο τάγμα ΕΛΑΣ και τα τμήματα του τάγματος της Κορίνθου, στην ανατολική πλευρά των στρατώνων.
Παρά τις προσπάθειες των ΕΛΑΣιτών όμως, την 18η Δεκεμβρίου η πολιορκία του συγκροτήματος του Συντάγματος Μακρυγιάννη έληξε. Σημαντικό μέρος της δύναμης του Συντάγματος, σε συνεργασία με βρετανικές δυνάμεις, συμμετείχε στην απώθηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ πέρα από τον Αρδηττό και τη Λεωφόρο Συγγρού, έως και την περιοχή του Φαλήρου. Σε αντίστοιχες επιχειρήσεις συμμετείχε και την 19η Δεκεμβρίου, ανακαταλαμβάνοντας τις συνοικίες του Κουκακίου και του Γαμβέττα και απειλώντας τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ που δρούσαν στην ανατολική πλευρά της Λεωφόρου Συγγρού. Το Σύνταγμα του Μακρυγιάννη έλαβε μέρος αδιάκοπα σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις έως τις αρχές Ιανουαρίου, οπότε και επετεύχθη η πλήρης εκκαθάριση της Αττικής από τον ΕΛΑΣ.
Ευρύτερο Πλαίσιο
Αξίζει να σημειωθεί ότι μάχες μεταξύ της Χωροφυλακής και του ΕΛΑΣ δόθηκαν και σε άλλες τοποθεσίες όπως:
– Φυλακές Βουλιαγμένης
– Φυλακές Συγγρού
– Φυλακές Αβέρωφ (Λεωφόρος Αλεξάνδρας)
– Αρχηγείο Χωροφυλακής (Οδός Ιουλιανού 36)
– 4ο Τάγμα Μετεκπαιδεύσεως Χωροφυλακής (Γ Σεπτεμβρίου 105, Πλατεία Βικτωρίας)
– Τμήμα Μεταγωγών Χωροφυλακής Αθηνών (Οδός Νικόδημου, Πλάκα)
– Ανωτέρα Διοίκηση Χωροφυλακής Στερεάς Ελλάδος (Άνδρου 16)
– Διοίκηση Χωροφυλακής Αθηνών (Κοδριγκτωνός 2)
– Σχολή Χωροφυλακής (Μεσογείων – Σημερινή Σχολή αξιωματικών Αστυνομίας)
– Εφορία υλικού και μοίρα αυτοκινήτων (Λεωφόρος Βασ. Σοφίας – Ριζάρειος Σχολή)
– Φρουρά Χωροφυλακής Υπουργείο Εσωτερικών (Φιλελλήνων 15)
– Εγκληματολογική υπηρεσία (Πλατεία Μητροπόλεως)


Απώλειες της Χωροφυλακής (συνοπτικά)
Οι συνολικές απώλειες της Χωροφυλακής κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών ήταν 458 Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί και έφεδροι χωροφύλακες.Τουλάχιστον 120 συλληφθέντες χωροφύλακες εκτελέστηκαν. Οι πιο γνωστές περιπτώσεις συλλήψεων και εκτελέσεων αφορούν το στρατόπεδο Μακρυγιάννη, τις φυλακές Βουλιαγμένης, το ΙΣΤ΄ Αστυνομικό Τμήμα Πατησίων, το Β΄ Αστυνομικό Τμήμα Πλάκας και την Ανωτέρα Διοίκηση Χωροφυλακής Στερεάς Ελλάδος.
Τιμές
Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών οργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις για να τιμήσει τους πεσόντες Χωροφύλακες κατά την διάρκεια των μαχών του Δεκεμβρίου.

Τετάρτη

Μάχη στο οργανωμένο σχέδιο κατάληψης της Ελλάδος στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας.


Ο Μπακογιάννης προσπάθησε με φανατισμό να επιβάλλει την λειτουργία πακιστανικού σχολείου στα Σεπόλια, με την έγκριση όλων των παρατάξεων του αντισυνταγματικού τόξου. 
Σφοδρή ήταν η αντίδραση του Ηλία Κασιδιάρη

Καταθέσαμε αδιάσειστα στοιχεία ειπε για την σύνδεση της οικογένειας Μητσοτάκη με τις ΜΚΟ που προωθούν την λαθρομετανάστευση: η θεία του Μπακογιάννη, Αντιγόνη Λυμπεράκη, είναι γενική διευθύντρια της ΜΚΟ Solidarity Now, που χρηματοδοτείται από το Open Society του George Soros

Καταδείξαμε το ποιόν της πακιστανικής οργάνωσης Unity, που ο Μπακογιάννης χαρίζει το 144ο Δημοτικό Σχολείο στα Σεπόλια: ντύνουν παιδάκια με στολές του στρατού του Πακιστάν, κραδαίνουν όπλα και κραυγάζουν "Αλλάχ - Αλλάχ" και "Πακιστάν - Πακιστάν". 

Ο εκπρόσωπός τους, Ασλάμ, καταζητείται διεθνώς για διακίνηση , σύμφωνα με την πακιστανική πρεσβεία!

Αυτούς τους ανθρώπους χρησιμοποιεί ο Μπακογιάννης για να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος! 
Στην ψηφοφορία που ακολούθησε ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ - ΠΛΗΝ ΕΑ- ΕΝΕΚΡΙΝΑΝ ΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ!

Κυριακή

Ένταση και αγωνία σε Μεσάγγαλα- Καστρί Λουτρό!!!Στο πλευρο τους η απαγορευμενη Περιφερειακη Συμβουλος Μαρια Μπιλλη κατa του Εποικισμου

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, δέντρο και υπαίθριες δραστηριότητες
Ένταση και αγωνία σε Μεσάγγαλα- Καστρί Λουτρό για δημιουργία μεγάλης δομής προσφύγων.Στο πλευρο τους η απαγορευμενη Περιφερειακη Συμβουλος Μαρια Μπιλλη
 Η εικόνα ίσως περιέχει: 6 άτομα, πλήθος και υπαίθριες δραστηριότητες
Τον έντονο προβληματισμό τους, αλλά και την αγωνία τους σε ένα φορτισμένο κλίμα για τις εξελίξεις στο προσφυγικό εξέφρασαν οι κάτοικοι των παράλιων οικισμών Μεσάγγαλα, Καστρί Λουτρό, Κουλούρα, Παλαιόπυργο κλπ, σε ανοιχτή συνέλευση που παραγματοποίησαν σήμερα το πρωί στα Μεσάγγαλα, παρουσία του δημάρχου Τεμπών Γιώργου Μανώλη.
Η εικόνα ίσως περιέχει: 7 άτομα, πλήθος, δέντρο και υπαίθριες δραστηριότητες
Οι κάτοικοι δήλωσαν ανήσυχοι από το όργιο φημών, το τελευταίο διάστημα ότι επίκειται η δημιουργία είτε ενός μεγάλου κλειστού καμπ, ανάμεσα σε Μεσάγγαλα και Καστρί Λουρό για τη φιλοξενία εκατονταδων προσφύγων, είτε για τη δημιουργία δομών σε ξενοδοχεία της περιοχής στην παραλιακή ζώνη που θα φιλοξενήσουν οικογένειες προσφύγων και μεταναστών.
Σε κάποές στιγμές επικράτησε ένταση, στην ανοιχτή συνέλευση των συλλόγων της περιοχής καθώς η πρόταση του δημάρχου ήταν μία οικογενεια μεταναστών σε κάθε χωριό, ώστε να τηρηθεί η αναλογικότητα, με την οποία όμως διαφώνησαν αρκετοί από τους παρευρισκόμενους,
 Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, χαμογελάει, πλήθος και υπαίθριες δραστηριότητες
Χαιρετισμο συμπαραστασης απηύθυνε η Περιφερεική Συμβούλος κα Μαρια Μπίλλη και καλεσε τους κατοικους να αντιδρασουν στα σχεδια του εποικισμου της Πατριδος
Τελικικά εκδθηκε ένα κοινό ψήφισμα με το οποίο ζητούν από την πολιτεία να μη στείλει κανέναν στην περιοχή τους, καθώς θεωρούν ότι αυτό θα αποτελέσει συν τοις άλλοις καίριο πλήγμα για τον τουρισμό των παραλίων.


Ψήφισμα των εξωραϊστικών συλλόγων Μεσαγκάλων-Καστρι Λουτρο-Κουλουρας
Σϋλλογος αλιέων
Σύλλογος τουριστικών επιχειρήσεων Κάτω Ολύμπου
Σϋλλογος τουριστικώνν καταλυμάτων Λάρισας
Πανλαρισαικη ομοσπονδία τουριστικων καταλυμάτων.

«Εμείς που συμμετέχουμε σε αυτή την συγκέντρωση, με αφορμή δημοσιεύματα του τοπικού τύπου για μεταφορά μεταναστών στις παραλίες του δήμου Τεμπών, δηλώνουμε ότι είμαστε αντίθετοι στην εγκατάσταση μεταναστών στον οικισμό μας .
Κατανοούμε ότι το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι Εθνικό θέμα για την επίλυση του οποίου όμως χρειάζεται βούληση σε κεντρικό επίπεδο , για την διαμόρφωση σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής, που μεταξύ άλλων είναι η αποτίμηση των αναγκών της σε αλλοδαπό εργατικό δυναμικό, Απαράβατος δε κανόνας είναι τους μετανάστες να τους καλούμε και όχι να τους διαχειριζόμαστε με τον τρόπο που όλοι μας βιώνουμε.
Δεν δεχόμαστε την αλλοίωση της δίκης μας ζωής, της δίκης μας κοινωνίας και ταυτότητας με τον ανεύθυνο τρόπο της τυχαίας εγκατάστασης χωρίς να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, να υπάρχει ένα σαφές σχέδιο δράσης και κατανομής των μεταναστών σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας, Περιφέρειας και Επικράτειας.
Συμπονούμε τους μετανάστες και τις οικογένειες τους για τις τραγικές συνθήκες που τους υποχρέωσαν να μεταναστεύσουν. Αλλά συμπονούμε περισσότερο τους συντοπίτες μας.
Με την παρούσα δήλωσή μας απαιτούμε από κάθε αρμόδιο φορέα να μεριμνήσει και να προστατέψει τον τόπο μας από την εγκατάσταση μεταναστών. Καθόσον η εγκατάστασή τους θα αποτελέσει πηγή προβλημάτων για ολόκληρη την περιοχή, που ήδη βρίσκεται εδώ και χρόνια σε φάση αποδόμησης και αντιμετωπίζει μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα.
Κατόπιν των ανωτέρω ζητούμε από τους αρμόδιους να μας διασαφηνίσουν:
Εάν έχουν υπολογίσει την ζημιά που θα επέλθει στον τουρισμό των παραλιών του Δήμου Τεμπών, και αν αυτή είναι η ανταμοιβή των επιχειρήσεων για την δεκάχρονη οικονομική αιμορραγία που παρ όλα αυτά στάθηκαν όρθιές στα χρόνια της κρίσης προσφέροντας τις καλύτερες υπηρεσίες, και προσέφεραν στην ελληνική οικονομία φρέσκο εισαγόμενο χρήμα .
Πώς εξασφαλίζεται η μη αλλοίωση του τοπικού πληθυσμού; Με ποια κριτήρια επελέγησαν οι μετανάστες, πρόσφυγες, παράτυποι , που θα εγκατασταθούν στην περιοχή μας;
Ποιος ρώτησε την τοπική κοινωνία και τους φορείς της που θα υποστούν ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα;
Ποιος εγγυάται για την ασφάλεια των κατοίκων σε μια περιοχή που η αστυνόμευση είναι σχεδόν ανύπαρκτη; Ποιος αναλογίστηκε ποιος φαντάστηκε το τι μπορεί να γίνει στις αφύλαχτες οικίες μας , με την λογική ότι επί ένα οκτάμηνο περίπου είναι αφύλαχτες,.
Ως εκ τούτου, εμείς οι κάτοικοι των παραλιών του Δήμου Τεμπών ζητάμε να μην υπάρξει εγκατάσταση μεταναστών στην περιοχή, διότι ούτε η ένταξή τους εξασφαλίζεται, αλλά και η ζωή της περιοχής μας θα ανατραπεί πλήρως και οριστικά.
Δηλώνουμε απερίφραστα ότι η απόφασή μας αυτή είναι αμετάκλητη και ότι αν χρειαστεί θα προχωρήσουμε σε όσο δυναμικές κινητοποιήσεις και με οποιαδήποτε μορφή αγώνα θα αποτρέψουμε την επιχειρούμενη αλλοίωση του πληθυσμού του οικισμού μας.
Δεν θα επιτρέψουμε σε καμία κυβέρνηση να προβεί σε τετελεσμένες αποφάσεις χωρίς διαβούλευση και χωρίς την σύμφωνη γνώμη των δημοτών και τοπικών κοινωνιών που εκπροσωπούμε.
Το παρόν ψήφισμα κοινοποιείται στο γραφείο Πρωθυπουργού, στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, στους βουλευτές Λάρισας, στον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, στον Δήμαρχο Τεμπών, και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης».

Προειδοποιουμε!!


Εδώ Πολυτεχνείο: Σας ομιλεί η γενιά που κατέστρεψε την Ελλάδα


Εδώ Πολυτεχνείο: Σας ομιλεί η γενιά που κατέστρεψε την Ελλάδα



Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτέχνειο! Σας μιλούν οι ζωντανοί του Πολυτεχνείου, διότι νεκροί δεν υπήρξαν μέσα σε αυτό... Σας μιλούν από την Βουλή, από τις Βρυξέλλες και από τις βίλες με τις πισίνες των Βορείων Προαστίων. Εδώ Πολυτεχνείο!


Σας μιλούν οι αγωνιστές που έχουν εκατομμύρια στην Ελβετία, σας μιλούν οι αριστεροί με τις offshore εταιρείες στα εξωτικά νησιά και τα δεκάδες ακίνητα στην Ελλάδα. ΕΝΑ ΔΥΟ, ΕΝΑ ΔΥΟ... ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: Σας μιλούν οι ζωντανοί του Πολυτεχνείου. Σας ευχαριστούμε που φάγατε παραμύθι τόσα χρόνια και μας βοηθήσατε να γίνουμε ζάμπλουτοι, ευχαριστούμε που παρότι δεν είδατε ποτέ συγγενή νεκρού του Πολυτεχνείου εσείς μας πιστεύατε και αφήνατε λουλούδια στο μνημείο με το κεφάλι του κομμουνιστή καθηγητή Σβορώνου που είναι παγκόσμια πρωτοτυπία να έχει ζωντανός μνημείο όπου καταθέτει και ο ίδιος στεφάνι!

Εδώ Πολυτεχνείο: Χάρη σε εσάς παίρνουμε σήμερα χωρίς να  έχουμε δουλέψει ούτε μέρα 25.000 ευρώ συνταξούλα, βολέψαμε παιδιά, εγγόνια, γκόμενες και γκόμενους, ανήψια, ξαδέρφια και γείτονες! Εμείς οι ζωντανοί του Πολυτεχνείου είμαστε που κυβερνήσαμε τόσα χρόνια την “ελεύθερη” Ελλάδα και από μηδέν χρέος σας καταχρεώσαμε και ξεπουλήσαμε ολόκληρη την χώρα. Εμείς οι ζωντανοί του Πολυτεχνείου είμαστε που γεμίζουμε την χώρα λαθρομετανάστες...

Εδώ πολυτεχνείο: Θα τραγουδήσετε ξανά το μεγαλείο του Πολυτεχνείου την ώρα που τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας που είναι  όλα βολεμένα στο δημόσιο, θα καίνε τα μαγαζιά σας και τα αυτοκίνητά σας στην επέτειο της Δημοκρατίας! Θα στείλετε στο σχολείο τα παιδιά σας να μάθουν το παραμύθι του Πολυτεχνείου για τους χιλιάδες νεκρούς φοιτητές που καταπλάκωσε το τανκς και η σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου!

Δεν θα τους πει κανείς ότι μέσα στο Πολυτεχνείο ήταν λιμενεργάτες κομμουνιστές, συνταξιούχοι αριστεροί και αλλοδαποί,  φοιτητές που ποτέ δεν πήραν πτυχίο, όπως ο Λαλιώτης και άλλοι... 

Δεν θα πει κανείς στα παιδιά σας ότι το Πολυτεχνείο άδειασε ειρηνικά μετά απαό συμφωνία του Στρατού με την αντιπροσωπεία των καταληψιών.Δεν θα πει κανείς την ΑΛΗΘΕΙΑ γιατί δεν βολεύει!

Βλέπεις δυστυχώς στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξε ούτε ένας νεκρός. 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ! 

ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ!

 ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΗΣΤΕΨΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ ΑΚΟΜΑ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ!

Από ανάρτηση στο Facebook του Κ.Κ.

Ντινος!!!Ετσι για να μην ξεχναμε!!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, στη σκηνή και εσωτερικός χώρος

 
Επειδη την επομενη Κυριακη ολοι οι μπολσεβικοι της Λαρισας θα σκισουν τα καλτσον τους και θα κλαινε για την Ηλενια -την γνωστη απο τα σαμπουαν- που την πατησε το γνωστο αρμα του Γουνελα και του Ντερτιλη στο Πολυτεχνειο -θελω να αφιερωσω δυο λογια για τον πλεον ανυποληπτο αυτοδιοικητικο πολιτικαντη στην Λαρισα που εχει φορεσει τα κοκκινα και παριστανει τον Δημοτικο Συμβουλο !!!
Ειναι ο ιδιος που οταν οι μπαχαλακηδες ειχαν καταλαβει το Χατζηγιαννειο και δεν αφηναν την Πατριωτικη παραταξη της Λαρισαιων Κοινον να κανει την εκδηλωση της - εκανε τον διαμεσολαβητη και προσπαθουσε να πεισει τους συμμετεχονες οτι για το καλο της Λαρισας επρεπε να ενδωσουν στην λογικη της αριστερας τρομοκρατιας!!!
Ειναι ο ιδιος που στην ακολουθηθεισα συνεδριαση του Δημοτικου Συμβουλίου κατηγορησε τον Κωστα Βαιουλη οτι η Λαρισαιων Κοινον ειναι μαξιλαρι ακραιων!!!
Ειναι ο Ντινος!!!!!
Ενα από τα νεοελληνικά φαινόμενα τις τελευταίας δεκαετίας στην Λαρισα ειναι ο αντιρατσιστης Ντινος..
Αμέτρητα χρήματα έχουν ξοδευτεί από το κράτος για την προπαγάνδα υπέρ των αντιρατσιστων . Χιλιάδες διαλέξεις, βιβλία, ταινίες, σχολικές εκδρομές, ακόμη κα μαθήματα στα πανεπιστήμια , όλα αυτά στην αντιρατσιστική εκστρατεία, για τη διαφώτιση και διαπαιδαγώγηση του ελληνικού λαού.
Σύλλογοι, φορείς, σωματεία, τηλεοπτικοί σταθμοί, δελτία ειδήσεων, υπαρκτοί και ανύπαρκτοι, όλοι ενωμένοι στην αντιρατσιστική δράση.!!!
Παρατηρείται ακόμη το φαινόμενο ο αντιρατσισμός να είναι η σύγχρονη προμετωπίδα όλων των πολιτικών παρατάξεων!!!.Ουδείς έχει το δικαίωμα να μην τον ασπαστεί.
Αποτελεί το διαβατήριο για πολιτική καριέρα, για είσοδο στον κύκλο των «επωνύμων», για ακαδημαϊκή καταξίωση, για επιχειρηματική επιτυχία, ακόμη και για στυγνή κερδοσκοπία.
Ίσως αυτή να είναι και η βαθύτερη ουσία του «κινήματος» του αντιρατσισμού: μια πέρα ως πέρα κερδοφόρα επιχείρηση, μια βιομηχανία κέρδους και ψεύδους, η οποία συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου, την διάβρωση της ελληνικής κοινωνίας, και την είσπραξη κρατικών, ευρωπαϊκών και πολλών άγνωστης προέλευσης κονδυλίων.
Ο Ντινος Ο Νικος του -ΚΕΚ Δημητρα-η Θελμα η γνωστη παπαδοκορη του περιβοητου οργανισμου για το περιβαλον και αλλοι που ακομα και σημερα μετα τα οσα εχουν γραφτει για τις παρανομες Χρηματοδοτησεις των ΜΚΟ κυκλοφορουν ελευθεροι εδω στη Λαρισα....και μετεχουν και σε προγραμματα ΕΣΠΑ διπλα στον Αγοραστο.!!!
Αμειβομενος συνδικαλιστης χρονια ο κ. Ντίνος . ο άλλοτε αρχηγός της Νεολαίας της ΔΗΑΝΑ του Στεφανοπουλου, προεδρος του ΤΕΕ ειχε ανακοινωσει με μια κινηση ΜΑΤ ότι θα είναι υποψήφιος Δήμαρχος Λάρισας και απειλουσε τον Τζανακουλη , διεκδικωντας την στηριξη της ΝΔ και βεβαια πηγε για γρουβες,
Ανηκε στην λεγόμενη ομαδουλα των 16 επιχειρώντας να προκαταλάβει εξελίξει στην Λαρισα .Ηταν και υποψηφιος βουλευτης εκεινη την περιοδο με την ΝΔ και συμφωνα με τα αποτελέσματα εκεινων των εκλογων , πρώτος ηταν ο Μάξιμος Χαρακόπουλος με 30.548 σταυρούς και δεύτερος ο Χρήστος Ζώης με 28.052 σταυρούς. Ακολουθουσαν ο Αγοραστός με 27.154 σταυρούς η Μαίρη Καμηλαράκη με 14.580 η Κατερίνα Καρέλα με 8.999 και μετα ο Ντινος με 8.679 σταυρούς!!
Εξουσιομανης και στρατευμενος αντιστασιακος ο Ντινος ειχε σημαια του παντα τον αντιρατσισμο !!!!.
http://www.larissanet.gr/…/diamantos-gia-to-kroysma-ratsis…/
Δυστυχως οι διαφοροι Διαμαντοι κατάφερν στη δημόσια ζωή ο ορος Ελληνισμός να αντικατασταθεί από τον ορο Αντιρατσισμός και έφτασαν την Ελλάδα στην σημερινή παρακμή.
Αυτό κανει ο Ντινος συνεχεια και καποιοι στα τοπικα ΜΜΕ παρουσιάζοντας τα γεγονότα με τις απαιτούμενες διογκώσεις η παραμορφώσεις ώστε να φτάσει στον μεσο Λαρισαιο η εικόνα οτι η Λαρισα ειναι ενα "Γκουαντάναμο" !!!
Ο ΜΟΝΟΣ ρατσισμός που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα είναι εναντίον των Ελλήνων, εναντίον των ιθαγενών αυτού του τόπου, εναντίον των ποικίλων λαϊκών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας ή εξέγερσης…
Όποιος δεν είναι επιδοτούμενος, ή μίσθαρνο όργανο του καθεστώτος και δεν έχει κομματικές και καθεστωτικές τσίμπλες στα μάτια ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ΑΜΕΣΩΣ το ρατσισμό εναντίον των Ελλήνων.
Δυστυχως για σενα Ντινο οι Λαρισαιοι σε εχουν παρει μυρουδια και δεν προκειται να δεις Εξουσια οτι και να κανεις!!!
Ο Ντινος αφου εφαγε φολα απο τους γαλαζιους - μετα απο διαφορες προσπαθειες να αναρριχηθεί στην εξουσια του Δημου Λαρισας - και αφου δεν καταφερε να πεισει τον Αγοραστο να τον κανει Αντιπεριφερειαρχη -καταφερε τελικα να εκλεγει Δημοτικος Συμβουλος με τους μπλσεβικους του Καλογιαννη!!!
Οι Συριζαιοι τον ανταμειψαν γιατι σαν μαθητης και αργοτερα φοιτητης εκανε συναυλιες για την Ηλενια του Πολυτεχνειου!!
Ξεχασαν βεβαια οτι οι προγονοι του αλλαξαν το επιθετο απο Διαμαντης και το εκαναν Διαμαντος .Οπως ξεχασαν οτι ο πατερας του και ο θειος του ηταν οι καλύτεροι συνομιληται των εδω εκπροσωπων της 7ετιας οπως Λαδας Μιχαλος Τσιλικουδης Πετανης και Πλευρης!!

Σάββατο

Ολοι στο Σαββατο στην Λαρισα


 Διαδωστε το!!!


Λαρισαιοι!!!!!

Ένα σάπιο σύστημα με τα διάφορα όπλα του (είτε διαδικτυακά παπαγαλάκια,είτε ατόμων που λειτουργούν με διασπαστικό τρόπο εντός του πολύπαθου εθνικού χώρου), προσπαθεί να ελέγξει τις αντιδράσεις των Ελληνίδων/νων!!!!!.

Όμως ο καιρός που οι Έλληνες αποχαυνωμένοι και μουδιασμένοι παρακολουθούσαν την Πατρίδα να καταστρέφεται έχει περάσει ανεπιστρεπτί και μέρα με την ημέρα όλο και περισσότεροι εντάσσονται στην Εθνική Αντεπίθεση.

Ο Αγώνας πλέον είναι υπόθεση επιβίωσης του Ελληνικού Έθνους και ως εκ τούτου είναι αγώνας ζωής για όλους μας. Η Εθνική Αντεπίθεση έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και εδώ στην Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εμείς αφήνουμε πίσω ότι μας χωρίζει και ενωμένοι αγωνιζόμαστε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
Σε αυτή την αντεπίθεση σε θέλουμε δίπλα μας...
Ολοι στο Σαββατο στην Λαρισα !!!!Διαδωστε το!!

Τάκης Θεοδωρικάκος: Από την ΚΝΕ στην… «αυλή» του Κυριάκου και πριν απο αυτον στη αυλη .........του Λαλιωτη!!!

Image result for απο δεξιος γινεσαι αριστερος μονο απο απελπισια"

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται, κουστούμι και εσωτερικός χώρος Μια διαδρομή με αντιφάσεις. Οχι γιατί, κατά τα δημοσιογραφικά τετριμμένα, πίσω από έναν δεξιό πρωθυπουργό υπάρχει πάντα ένας σύμβουλος πρώην αριστερός ούτε γιατί έχει ενταχθεί στη «γαλάζια» ανεκδοτολογία της χαριτωμενιάς να λένε με οξύμωρο χιούμορ τη διπλή ιδιότητα Θεοδωρικάκου: «Μανιάτης και μητσοτακικός». Είναι μια πορεία με καμπές.
Γιος εκτελωνιστή από τον Κότρωνα και συγγραφέα από τη Λοκρίδα που συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση και στους μετέπειτα κοινωνικούς αγώνες, για χρόνια συνδεδεμένοι με το ΚΚΕ. Ο πατέρας του Δημήτρης Θεοδωρικάκος (1924-2006) οργανώθηκε από νωρίς στην ΟΚΝΕ, ανέπτυξε δράση ως ΕΠΟΝίτης και αντάρτης του ΕΛΑΣ, στα μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια φυλακίστηκε στην Αίγινα, εξορίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο, στον Αϊ-Στράτη και στα Γιούρα από τη χούντα.
Μαχήτρια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, η μητέρα του Αλεξάνδρα Βλάσση-Θεοδωρικάκου (1930-2015) καταγόταν από αγροτική οικογένεια της Μενδενίτσας. Το 1947 πολεμούσε ενταγμένη στο τάγμα του Κρόνου, συνελήφθη, οδηγήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ, πέρασε στρατοδικεία, εξορίες ως το 1961. Μέλος του ΚΚΕ για 40 χρόνια και στη συνέχεια τελεύτησε τη ζωή της ως ανένταχτη αριστερή. Εγραψε βιβλία και ποιήματα («Οι τελευταίες ρίζες», «Η μοναξιά των γενναίων», «Οι μνήμες μένουν ζωντανές» κ.ά.). Ο Πειραιάς, το Κερατσίνι, η Κοκκινιά ήταν ο τόπος συνάντησής τους, εκεί μεγάλωσαν τα παιδιά τους, τον Τάκη που σπούδασε δάσκαλος και την Αργυρώ που σπούδασε γιατρός.ην περίοδο 1985-86 ήταν υπεύθυνος από το Γραφείο Πειραιά της ΚΝΕ για τους μαθητές στη Νίκαια. «Δεν ήταν καν μέλος στο Κεντρικό Συμβούλιο μέχρι που έγινε… κατευθείαν γραμματέας» σημειώνει στο Documento πρώην μέλος της ΚΝΕ. Ακόμη και μετά την κρίση του ’89 «ο Θεοδωρικάκος δεν μετείχε στην προσυνεδριακή επιτροπή που είχε ορίσει η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ για να οργανώσει έκτακτο συνέδριο της ΚΝΕ. Αυτή είχε γραμματέα τον Σήφη Κωτσαντή» εξηγεί στο Documento στέλεχος του ΚΚΕ. Ομως τον Ιανουάριο του 1990 διεξάγεται το 5ο Εκτακτο Συνέδριο της ΚΝΕ που τον εκλέγει γραμματέα. Οπως θυμάται στέλεχος της οργάνωσης τότε, «κατά τη διάρκεια του συνεδρίου έβγαζε μάτι ότι πήγαινε για γραμματέας. Ηταν προαποφασισμένη επιλογή». Ουσιαστικά ο Τ. Θεοδωρικάκος ήταν «ο εκλεκτός της λεγόμενης τότε πτέρυγας των “ανανεωτικών”, που ετερογενής στο εσωτερικό της περιλάμβανε από τον Μίμη Ανδρουλάκη έως τον Γιάννη Δραγασάκη».
Τον Αύγουστο του 1991, στη δεύτερη διάσπαση της ΚΝΕ, ο Θεοδωρικάκος φεύγει με τους «ανανεωτικούς» για την πλήρη ένταξη στον Συνασπισμό (το ΚΣ της ΚΝΕ ανασυγκροτείται με γραμματέα τον Νίκο Σοφιανό, τον μόνο από 13 μέλη της μειοψηφίας του Κεντρικού Συμβουλίου το ’89 που παρέμεινε στο ΚΚΕ μετά το ’91).
Ανθρωποι που τον γνώρισαν θυμούνται τις επαφές του με τον Κερατσινιώτη Ζαχαρία Ζούπη, με τον οποίο βρέθηκαν μαζί στον κυκεώνα της περιόδου 1989-93 (μέλος του γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, αρχισυντάκτης του «Οδηγητή» και μέλος της Επιτροπής Πόλης της ΚΟ Πειραιά, πέρασε στον Συνασπισμό, εκλέχτηκε γραμματέας Πειραιά και μέλος της ΚΕ και αποχώρησε το 1993). Χαρακτηρίζουν τον Τ. Θεοδωρικάκο όμως «παιδί του Ανδρουλάκη». Συμπορευόταν μαζί του και στα πολιτικά και στον μηχανισμό. Ακολούθησαν εν μέρει κοινή πορεία από τον Συνασπισμό (μετά το ’93) στο ΠΑΣΟΚ.
Είχε διατελέσει και διευθυντής του πολιτικού γραφείου του τότε υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Λιάνη, από όπου παραιτήθηκε το 1995, αναλαμβάνοντας επικεφαλής του Νομαρχιακού Συμβουλίου Πειραιά σε θέματα αθλητισμού, πολιτισμού, νεολαίας. Εκείνη την εποχή έπαιξε ρόλο στη διαδικασία σύγκλισης στελεχών του Συνασπισμού ή προερχόμενων από την Ανανεωτική Αριστερά με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ο Θεοδωρικάκος απέσπασε το παρατσούκλι «Λαλιώτης της ΝΔ» την περίοδο που ως σύμβουλος επικοινωνίας συνεργάστηκε με το κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Κώστα Λαλιώτη, όταν ήταν επικεφαλής στο υπουργείο Περιβάλλοντος και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ.
Δεν είναι τυχαίο ότι με την υπουργοποίηση Θεοδωρικάκου ο Τύπος «ξέθαψε» τη θητεία του στο γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ το 2004, τότε που πήγαιναν κι έρχονταν οι καταγγελίες του γραμματέα Λαλιώτη περί σχέσης της οικογένειας Μητσοτάκη με τη λιβεριανή υπεράκτια εταιρεία Mayo – υπόθεση για την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσέφυγε στα δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμηση και δικαιώθηκε.
Οι ακραιφνείς «πράσινοι» πάντα θεωρούσαν ξένο σώμα τους προερχόμενους από τον Συνασπισμό. Σήμερα «το ίδιο συμβαίνει και με τους δεξιούς στο υπουργείο Εσωτερικών, όπου είδαν να τους παίρνει μια θέση κορυφής ένας που δεν προέρχεται από τα σπλάχνα της ΝΔ» λέει στο Documento στέλεχος της δημόσιας διοίκησης που γνωρίζει τον Τ. Θεοδωρικάκο από παλιά. Και συμπληρώνει: «Πάντως έχει ικανότητα οργανωτική και σε θέματα λειτουργίας των μηχανισμών. Και όχι μόνο. Ξέρει να ελίσσεται, να συμμαχεί, να… οπορτουνίζει, που λέγαμε κάποτε, για να επιτυγχάνει οφέλη».
Πτυχιούχος του Παιδαγωγικού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών στο ίδιο πανεπιστήμιο με ειδίκευση στην Κοινωνιολογία, ο 55άχρονος σήμερα Τ. Θεοδωρικάκος κατάλαβε ότι ως δημοσκόπος θα βρίσκεται πάντα κοντά στην κεντρική πολιτική σκηνή. Μπήκε στο σαλόνι των μεγάλων κομμάτων μέσω των αναλύσεων για τις προτιμήσεις της κοινής γνώμης. Από το ΠΑΣΟΚ του Λαλιώτη και του Σημίτη στη ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη, μια… GPO δρόμος.

Από το 2004 αναλυτής στην εταιρεία δημοσκοπήσεων GPO, διευθύνων σύμβουλος στη συνέχεια και πρόεδρός της ως το 2016. Τη νύχτα της Κυριακής 10 Ιανουαρίου 2016 η ΝΔ γύριζε σελίδα με την εκλογή του Κυρ. Μητσοτάκη ως προέδρου.
Δίπλα στον νέο αρχηγό πανηγύριζε o από τον Οκτώβριο του 2015 σύμβουλός του, ο οποίος δεν παρέλειψε να γράψει και στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ότι συνεργάστηκε με τον Κυρ. Μητσοτάκη στη διαμόρφωση της εκλογικής του στρατηγικής – για… όσους δεν το ήξεραν. Λίγους μήνες μετά, τον Μάιο του 2016, επισφραγίστηκε επισήμως η «μεταγραφή» και ο Τ. Θεοδωρικάκος αναλαμβάνει συντονιστής του στρατηγικού σχεδιασμού και της επικοινωνιακής πολιτικής έως τις εθνικές εκλογές νίκης της ΝΔ τον Ιούλιο του 2019. Εχει ενδιαφέρον ότι η υπόθεση GPO αποτέλεσε πεδίο βολής για πυρά εναντίον του από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από εσωκομματικούς αντιπάλους μέσω διαρροών για τη σχέση του με τον επιχειρηματία Χρήστο Καλογρίτσα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Οκτώβριο του 2016 από το βήμα της Βουλής ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απαντούσε στις αιτιάσεις της ΝΔ για τις τηλεοπτικές άδειες και την περίπτωση Καλογρίτσα χρησιμοποιώντας το… μπούμερανγκ Θεοδωρικάκο. «Συμπεριφερθήκαμε στον Καλογρίτσα με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφερθήκαμε στο Mega, το κανάλι του Καρατζαφέρη κ.λπ. Οταν έσπασε έναν όρο του διαγωνισμού, αποβλήθηκε. Οταν θέλετε να ρωτήσετε για τον Καλογρίτσα, ρωτήστε τον κ. Θεοδωρικάκο που είναι συνεταίρος του» έλεγε ο Αλ. Τσίπρας. Εκτοτε όποτε ο «γαλάζιος» δημοσκόπος και μετέπειτα υπουργός έκανε τον τιμητή για τα… βοσκοτόπια του ΣΥΡΙΖΑ και τις καλογρίτσειες επαφές, ξεκινούσαν στον Τύπο οι ομοβροντίες περί υποκρισίας.
Ηδη από τον Μάιο του 2016 το «Βήμα» αναδείκνυε το ζήτημα με το πλήθος των δημοσιευμάτων που αναφέρονταν μεταξύ άλλων «στην πολυετή γνωριμία του με τον επιχειρηματία Χρήστο Καλογρίτσα (ο γιος του Γιάννης συμμετείχε στο βασικό μετοχικό σχήμα της GPO)».
Εκτοτε πολλές ήταν οι αναφορές στο μετοχικό σχήμα της GPO, καταγράφοντας ότι το 2007 τρία μέλη της οικογένειας Καλογρίτσα είναι κύριοι μέτοχοι της εταιρείας, έχοντας από 25% το καθένα (75% συνολικά), με συμμετοχή κατά 25% και της Ειρήνης Μαυρίδου (συζύγου του Τ. Θεοδωρικάκου). Και το 2017, οπότε ο δημοσκόπος έχει ενταχθεί στο ηγετικό επιτελείο της ΝΔ, το μετοχολόγιο της GPO εμφανίζεται στο μητρώο εταιρειών με την οικογένεια Καλογρίτσα καλά να κρατεί (έχει αποχωρήσει ένα μέλος της και αυξάνεται το ποσοστό συμμετοχής Μαυρίδου από 25% σε 40%)!
Οι περισσότεροι θυμούνται τον Τάκη Θεοδωρικάκο, τον νέο υπερυπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από την εποχή που ανέλυε τις δημοσκοπήσεις του τηλεοπτικού σταθμού Mega.
Πλέον ως υπουργός Εσωτερικών ανελάβε να τρέξει άμεσα την αλλαγή του εκλογικού νόμου, αλλά και τις αλλαγές για να την ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Μόλις ανακοινώθηκε το όνομά του για τη θέση του υπουργού Εσωτερικών, το πρώτο τηλεφώνημα που δέχθηκε ο Τάκης Θεοδωρικάκος ήταν από τον Κώστα Μπακογιάννη.
Ηταν οως ειπαμε διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας GPO και θεωρούνταν, όχι άδικα, ειδήμων στην ανάλυση των δημοσκοπήσεων.
Αλλωστε δεν είναι τυχαίο, ότι ήταν ο άνθρωπος που προέβλεψε με απόλυτη ακρίβεια το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, ενώ θεωρείται ότι η στρατηγική του κ. Μητσοτάκη για την κατάκτηση της εξουσίας και την μεγάλη νίκη στις εθνικές εκλογές 2019, φέρει την σφραγίδα του.
Λίγο καιρό πάντως μετά την περίοδο που έκανε καριέρα ως δημοσκόπος, ο Τάκης Θεοδωρικάκος βρέθηκε στο περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη και λεγεται η θεωρείται από τους βασικούς συντελεστές της επιτυχίας του νέου πρωθυπουργού, να κερδίσει τις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας.
Για όσους εκπλήσονται απο την συνεργασία του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη- τα τελευταία χρόνια ο Τάκης Θεοδωρικάκος ήταν συντονιστής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας του νέου πρωθυπουργού και ο άνθρωπος εμπιστοσύνης του προέδρου της ΝΔ- ο ίδιος την δικαιολογεί ως εξής:
«Από διαφορετικές αφετηρίες συναντηθήκαμε σε έναν χώρο δημιουργικών ιδεών. Ο Κυριάκος υπερβαίνει τα όρια της ΝΔ γιατί απευθύνεται στους ανθρώπους του μέτρου, της λογικής, στους ανθρώπους που θέλουν να πάνε μπροστά τη χώρα».

Διώξεις σε όσους αντιδρούν στην εγκατάσταση αλλοδαπών στην περιοχή τους μετα απο καταγγελιες του Αγοραστου και του Δημητρα !!

Η Εισαγγελία Λαρισης  έδωσε εντολή να διεξαχθεί προκαταρκτική έρευνα για τις αντιδράσεις των κατοίκων, στην κοινοτητα Καριτσας  του δήμου Αγιας  κατά της μόνιμης εγκατάστασης των παράνομων μεταναστών στην περιοχή τους.

Η έρευνα ανατέθηκε στο τμήμα αντιμετώπισης ρατσιστικής βίας της ΕΛ.ΑΣ.

Της εισαγγελικής παρέμβασης προηγήθηκε έγγραφη καταγγελία του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, που έφτασε στο γραφείο του προϊσταμένου της Εισαγγελίας . Λαμβάνοντας υπ' όψιν και παρεμβαση του περιφερειαρχη θεσσαλιας Κωστα Αγοραστου αλλα και σχετικά δημοσιεύματα που φιλοξενήθηκαν σε ηλεκτρονικά και έντυπα Μέσα, η Εισαγγελια  εχει παραγγείλει επείγουσα προκαταρκτική εξέταση.
 
Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, δύο είναι τα αδικήματα που θα εξεταστεί εάν στοιχειοθετούνται: αφενός αυτό της παράνομης βίας κατά συρροή, από κοινού, με ρατσιστικά κίνητρα και αφετέρου αυτό της δημόσιας υποκίνησης μίσους ή βίας.

Για την πρώτη πράξη θα ερευνηθεί, εάν οι αντιδράσεις των κατοίκων είχαν ως αποτέλεσμα να ματαιωθούν συμφωνίες/συμβάσεις με ξενοδόχους της περιοχής, ενώ σε ό,τι αφορά τη δεύτερη πράξη, οι αστυνομικοί του τμήματος ρατσιστικής βίας θα εξετάσουν, εάν δηλώσεις εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας «ξεσήκωσαν» τους κατοίκους.

Κατά τις ίδιες πηγές, στο πλαίσιο της έρευνας θα κληθούν να καταθέσουν -μεταξύ άλλων- εκπρόσωποι του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης που τοποθετούν τους παράνομους μετανάστες σε ξενοδοχεία και διαμερίσματα στην ενδοχώρα και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Επιπλέον θα ζητηθούν τυχόν αναφορές που έκανε για τα περιστατικά το τοπικό αστυνομικό τμήμα Βόλβης ώστε να περιληφθεί το περιεχόμενό τους στην έρευνα.

Μετά την αντίδραση των κατοίκων, μεχρι στιγμης παντως ενα μονον τμημα των αλλοδαπων εχουν εγκατασταθει στην Καριτσα , ενω για τους υπολοιπους υπαρχει σκεπτικισμος